Hybride MuskLambert, 1904Wit en crème

Trier

'Aglaia' × zaailing; deze roos was het begin van de hele klasse Hybride Musk.

Stamvader van de klasse · Lambertiana-lijn

Variëteitprofiel

Bloei

Doorbloeiend gedurende het seizoen; zeldzaam voor 1904, en juist dat maakte Trier tot een sleutelroos voor de veredeling

Historische rol

Stamvader

Van de hele klasse hybride musks · gekweekt in Duitsland in 1904

Plantgrootte

150–250 cm

Groeivorm: Hoog en uitwaaierend; kan als grote struik worden geleid of als kleine klimroos tegen een steun
Afmetingen: 150–250 cm; tegen een steun tot ongeveer 300 cm als kleine klimroos
Steun: Niet noodzakelijk; hij houdt zich staande als vrijstaande struik, en als men dat wil, kan hij langs een lage steun of muur worden geleid
Scheuten: Lang, overhangend
Vertakking: Krachtig; veel buigzame scheuten

Bloem

3–4 cm

Knopvorm: Klein, goudgeel
Open bloem: Klein, halfgevuld, vlak komvormig; open gele meeldraden; ongeveer 3–4 cm in doorsnede
Hart: Open, met een bos helder gele meeldraden
Vulling: Halfgevuld, ongeveer 10–20 bloemblaadjes
Bloemstand: In grote piramidevormige trossen (pluimen) aan de uiteinden van de scheuten

Geur

Sterk

Uitgesproken, zoet, met een vleugje kruidnagel; de kenmerkende muskachtige geur.

Ziekteresistentie

4 van 5

Goed; schoon, gezond gebladerte, dezelfde eigenschap die zijn nakomelingen beroemd maakte.

Zon

Zon tot halfschaduw

Verdraagt schaduw (een kenmerkende eigenschap van Hybride Musks) en bloeit zelfs in lichte, gevlekte schaduw.

Doornen

Weinig

doornloosweinigmatigveelzeer veel

Weinig doornen, een erfenis van de multiflora-lijn.

Blad

Lichtgroen, gezond, met veel blaadjes (multiflora-type).

Alle kenmerken in een tabel

Groep: Hybride Musk
Veredelaar: Lambert, 1904
Knopvorm: Klein, goudgeel
Open bloem: Klein, halfgevuld, vlak komvormig; open gele meeldraden; ongeveer 3–4 cm in doorsnede
Hart: Open, met een bos helder gele meeldraden
Kleur: Crèmewit, vaak gelig vanuit de knop; soms een lichte roze blos
Vulling: Halfgevuld, ongeveer 10–20 bloemblaadjes
Bloemstand: In grote piramidevormige trossen (pluimen) aan de uiteinden van de scheuten
Bloei: Doorbloeiend gedurende het seizoen; zeldzaam voor 1904, en juist dat maakte Trier tot een sleutelroos voor de veredeling
Geur: Uitgesproken, zoet, met een vleugje kruidnagel; de kenmerkende muskachtige geur
Rozenbottels: Klein en roodachtig als uitgebloeide bloemen niet worden verwijderd
Groeivorm: Hoog en uitwaaierend; kan als grote struik worden geleid of als kleine klimroos tegen een steun
Vertakking: Krachtig; veel buigzame scheuten
Scheuten: Lang, overhangend
Doornen: Weinig doornen, een erfenis van de multiflora-lijn.
Afmetingen: 150–250 cm; tegen een steun tot ongeveer 300 cm als kleine klimroos
Steun: Niet noodzakelijk; hij houdt zich staande als vrijstaande struik, en als men dat wil, kan hij langs een lage steun of muur worden geleid
Blad: Lichtgroen, gezond, met veel blaadjes (multiflora-type)
Weerstand: Goed; schoon, gezond gebladerte, dezelfde eigenschap die zijn nakomelingen beroemd maakte
Historische rol: Stamvader van de Lambertiana- en Hybride Musk-lijnen

Kleurenschema

Crèmewit, vaak met een gelige ondertoon vanuit de knop; soms een lichte roze blos

Buurrozen

Prosperityparelwit

Moonlightcitroenwit

Paxcrèmewit

Munstead Wooddonkerframboos · contrast

Vaste planten om erbij te zetten

Kattenkruid (Nepeta)hemelsblauw

Ridderspoorblauw

Saliepaars

LavendellavendelPerovskia

Buurrozen (nakomelingen van Trier)

Witte en crème hybride musks — rechtstreekse nakomelingen van Trier: dezelfde luchtige trossen, gezondheid en schaduwtolerantie.

Prosperity Moonlight Pax Munstead Wood

Begeleidende vaste planten

Blauwe en lavendelkleurige vaste planten laten het crèmewit van de trossen van Trier beter uitkomen:

kattenkruid (Nepeta)ridderspoorsalielavendelperovskia

Contrastaccenten

Voor diepte naast de crèmewitte Trier kies je donkerdere rozen of paarsbladige planten:

Bukavupaarsbladig purperklokjehosta met donker blad

Meer over de variëteit

Rozenbottels: Klein en roodachtig als uitgebloeide bloemen niet worden verwijderd
Historische rol: Stamvader van de Lambertiana- en Hybride Musk-lijnen

Kweekadvies

Waar planten: Als grote struik in een natuurlijke tuin, als kleine klimroos tegen een lage steun of muur, als rijkbloeiende haag, of als achtergrond voor een gemengde border. Verdraagt schaduw, dus geschikt voor plekken waar andere rozen te weinig zon krijgen.

Klimaat: Goede winterhardheid (zones 5–9); de roos overwintert betrouwbaar in het grootste deel van Oekraïne, een erfenis van de winterharde multiflora-lijn.

Verzorging: Weinig eisend en gezond, een bijna probleemloze roos. Snoeien is minimaal, met licht vormsnoeien na de bloei; historisch werd de roos juist gewaardeerd om het gemak van verzorging.

Over de naam

Naam: Peter Lambert noemde de roos naar zijn geboortestad Trier (Duits: Trier), de oudste stad van Duitsland.

Veredeling: Gekweekt in 1904; afstamming 'Aglaia' × onbekende zaailing. Lambert richtte met deze roos een aparte lijn op, 'Lambertiana'.

Betekenis: Trier is de stamvader van de hele klasse Hybride Musk. Het waren de doorbloeiing en de grote piramidevormige trossen die de Engelse geestelijke Joseph Pemberton gebruikte als basis voor zijn beroemde Hybride Musks, Danaë, Moonlight, Pax en andere. Zonder Trier zou er geen hele klasse bestaan, en daarom sluit hij terecht ons musk-gedeelte af.

Veelgestelde vragen over Trier

Hoe vaak per seizoen bloeit Trier?

Doorbloeiend gedurende het seizoen; zeldzaam voor 1904, en juist dat maakte Trier tot een sleutelroos voor de veredeling.

Hoe groot wordt Trier?

150–250 cm hoog. Aan een steun — tot 300 cm.

Welke ziekten treffen Trier?

Algemene resistentie: 4 van 5. Gezond, schoon gebladerte; een kenmerkende eigenschap die Trier aan al zijn musk-hybride nakomelingen doorgaf.

Hoeveel zon heeft Trier nodig?

Zon tot halfschaduw; verdraagt schaduw (een kenmerkende eigenschap van Hybride Musks) en bloeit zelfs in lichte, gevlekte schaduw.

Hoe ruikt Trier?