Botero

Gdzie sadzić: Wzniesiony, zwarty krzew o wysokości 100–120 cm – na pierwszym i średnim planie mieszanej rabaty, przy ławce lub ścieżce, gdzie można cieszyć się silnym zapachem. Podpora niepotrzebna. Srebrzyste ulistnienie oraz niebieskie i fioletowe byliny pięknie podkreślają bogatą wiśniowoczerwoną, ćwiartkową kwiat.

Klimat: USDA 6b–9b (znosi około −20 °C). W warunkach Ukrainy wymaga okrycia na zimę i ochrony wiosną przed późnymi przymrozkami. Pełne słońce – dla gęstej, ćwiartkowej formy i obfitego powtarzającego kwitnienia.

Pielęgnacja: Odmiana powtarzająca kwitnienie, kwitnie od wiosny do przymrozków. Obowiązuje standardowa pielęgnacja róż wielkokwiatowych; zdrowe ulistnienie (odporność 4–5/5) ułatwia uprawę. Istnieje osobna forma pnąca tej odmiany – w przeciwieństwie do formy krzewiastej wymaga podpory.

Nazwa: Odmiana nosi imię kolumbijskiego malarza i rzeźbiarza Fernanda Botero (1932–2023). Jego natychmiast rozpoznawalne, pełne, obfite postacie odzwierciedlają gęste, pełne kwiaty odmiany – stąd nazwa.

Hodowla: Wyhodowana przez Alaina Meilland, firma Meilland International (Francja), 1999. Kod hodowlany MEIafone (NIE MEIcupsail). Rodowód: (Hidalgo × Gisselfeld) × Duftzauber. Zarejestrowana nazwa to Henri Dunant – od założyciela Czerwonego Krzyża; w Australii odmiana jest sprzedawana jako Sir Donald Bradman (zdjęcie na tej karcie zrobiono pod tą nazwą). Inne synonimy handlowe: Duftfestival, Madame Entian, Red Parfum de Provence, The One & Only.

Znaczenie: Jedna z najbardziej nagradzanych za zapach róż Meilland – Geneva Fragrance Cup, Grand Prix za zapach w Nantes (1999–2003), nagrody za zapach w Saverne i Madrycie oraz brąz w Rzymie. Połączenie staromodnego ćwiartkowego pokroju z bogatą wiśniowoczerwoną barwą i silnym jagodowym zapachem (malina, czarna porzeczka) nadaje jej romantyczny styl, choć oficjalnie nie należy do serii Romantica.