- Grupa
- Róża wielkokwiatowa (hybryda herbatnia); Hybrid Tea rose
- Hodowca
- Walter Lammerts, USA, 1952
- Kształt pąka
- Długie, eleganckie, spiczaste pąki w ciemnoczerwonej barwie
- Kwiat rozwinięty
- Klasyczna róża wielkokwiatowa: wysokozwinięty, pełny kwiat w kształcie kielicha; średnica 11–13 cm
- Środek
- Wysokozwinięta, ze spiczastym środkiem; kwiaty pojedyncze lub w małych kiściach
- Kolor
- Ciemnoczerwona — bogata, głęboka aksamitna czerwień w jednym tonie, bez cieniowania i połysku. Z wiekiem kwiat może nabierać purpurowo-fioletowego nalotu na brzegach płatków, zwłaszcza w upał.
- Pełnokwiatowość
- 45–50 płatków
- Kwitnienie
- Powtarza kwitnienie: kwitnie falami od późnej wiosny do jesieni.
- Zapach
- Silny — bardzo silny, klasyczny zapach Damask z nutami róży, goździka (korzennego) i cytrusów. Uważany za jedną z najbardziej pachnących róż wielkokwiatowych; w 1965 roku otrzymała James Alexander Gamble Fragrance Medal.
- Owoce (szypszynki)
- Nieudokumentowane — przekwitłe kwiaty usuwa się, by pobudzić powtórne kwitnienie
- Pokrój
- Wzniesiony, średniej wielkości krzew róży wielkokwiatowej
- Kolce
- Kolce: liczne.
- Wymiary
- 75–150 × 60–120 cm (wysokość × szerokość); w sprzyjających warunkach do 185 cm
- Ulistnienie
- Półbłyszczące, ciemnozielone, gęste ulistnienie.
- Odporność
- 2/5 — podatna na mączniaka prawdziwego i czarną plamistość przy słabej wentylacji i dużej wilgotności. Potrzebuje dobrego nasłonecznienia i cyrkulacji powietrza. W deszczową pogodę pąki mogą gnić i się nie rozwijać.
- Warianty odmiany
- Kod LAMchrysler; wprowadzona w 1952 (USA). Pochodzenie: 'Charlotte Armstrong' × 'Mirandy'. Chroniona patentem USA PP1167 (10 lutego 1953).