Charles de Mills

Waar planten: Historische tuinen, kloostertuinen, het midden van een romantische rabat; een van de weinige rozen die goed tegen halfschaduw onder bomen kan.

Klimaat: Tot −34 °C — ideaal voor alle klimaatzones van Oekraïne, inclusief de regio's Soemy en Tsjernihiv en de Karpaten. Heeft geen winterbescherming nodig.

Verzorging: Minimaal — oude Gallica-rassen zijn van nature stevig. Alleen sanitair snoeien na de bloei; vormsnoei is niet nodig. Ondergrondse uitlopers verwijderen bij eigenwortelplanten.

Naam: Waarschijnlijk een verbastering van de achternaam van de Engelsman Charles Mills, die het ras in Frankrijk verwierf. Alternatieve versie: een verwijzing naar een zekere beschermheer (persoon niet geïdentificeerd).

Veredeling: Kweker onbekend — waarschijnlijk van Nederlandse oorsprong. Eerste vermelding in de catalogus van Dresden uit 1786; de naam 'Charles de Mills' staat genoteerd vanaf 1844–1845. Het vaak genoemde jaar '1746' is een legende en niet gedocumenteerd. Behoort tot de Gallica-groep (Provinsroos) — de oudste gecultiveerde roosklasse.

Betekenis: Opgenomen in de WFRS Old Rose Hall of Fame 2015 — wereldwijde erkenning onder oude rozen. Een van de bekendste en sierlijkste historische rassen. In de XIX-eeuw geprezen door Gertrude Jekyll en William Robinson. Wordt vaak genoemd als symbool van ouderwets tuinieren. Heeft de RHS Award of Garden Merit. Eeuwenlang gekweekt in kloostertuinen daarvoor.