Gallica; stara róża ogrodowaLiliowe i fioletowe

Charles de Mills

Synonimy: Charles Wills; Bizarre Triomphant; jedna z najbardziej ozdobnych historycznych odmian Gallica.

Old Garden Rose · Provins · WFRS Old Rose Hall of Fame 2015

Profil odmiany

Kwitnienie

Kwitnie jednorazowo

Kwitnie jednorazowo — obfity rozkwit trwający 4–6 tygodni pod koniec wiosny i na początku lata. Miesiące są orientacyjne, dla klimatu Ukrainy.

Nagrody

WFRS HoF 2015

Old Rose Hall of Fame · RHS AGM

Mrozoodporność zimowa

−34 °C

Strefa USDA 4–8. Idealna dla całej Ukrainy, także dla najzimniejszych regionów.

Porównaj orientacyjne temperatury

Wymiary krzewu

100–150 × 120–150 cm

Pokrój: Wzniesiony, ale elastyczne pędy mocno uginają się pod ciężarem kwiatów — potrzebna lekka podpora
Wymiary: 100–150 cm wysokości × 120–150 cm szerokości
Podpora: Lekka podpora jest wskazana — pędy mocno opadają pod ciężarem pełnych rozet; pierścieniowa podpora lub lekka kratka pomaga zachować pokrój
Pędy: Elastyczne, nie bardzo sztywne; na podkładce własnokorzeniowej może tworzyć odrosty (pędy korzeniowe)
Rozgałęzienie: Umiarkowany; krzew z wiekiem gęstnieje

Kwiat

10–12 cm

Kształt pąka: Zaokrąglony, ciemnowiśniowy z purpurowym odcieniem
Kwiat rozwinięty: Ćwiartkowy i płaski, jakby wycięty nożem ('cut-quartered'); średnica 10–12 cm
Środek: Głęboka rozeta z płatkami złożonymi w kwadraty; czasem przez środek prześwieca zielone 'oko'
Pełnokwiatowość: Bardzo pełny — 80–200 płatków (według różnych źródeł)
Ułożenie kwiatów: Zazwyczaj pojedyncze duże kwiaty na pędzie

Zapach

Silny

Silny, klasyczny zapach Damask-Gallica — bogaty, słodki jak miód, z nutami piżmowymi i owocowymi.

Odporność na choroby

4 z 5

Czarna plamistośćodpornaMączniak prawdziwyodpornaRdzaodporna

Bardzo mrozoodporna; odporna na czarną plamistość; rzadko porażana przez mączniaka prawdziwego; odporna na rdzę.

Słońce

Słońce lub półcień

Jedyna z pięciu, która dobrze znosi półcień; w słońcu barwa jest intensywniejsza.

Kolce

Nieliczne

bez kolcównieliczneumiarkowanelicznebardzo liczne

Prawie bezkolcowa — nietypowa zaleta dla róży Gallica.

Liście

Matowa zieleń, nieco szorstka, o typowej dla Gallica fakturze.

Wszystkie cechy w tabeli

Grupa: Gallica; stara róża ogrodowa
Kształt pąka: Zaokrąglony, ciemnowiśniowy z purpurowym odcieniem
Kwiat rozwinięty: Ćwiartkowy i płaski, jakby wycięty nożem ('cut-quartered'); średnica 10–12 cm
Środek: Głęboka rozeta z płatkami złożonymi w kwadraty; czasem przez środek prześwieca zielone 'oko'
Kolor: Jedna z najciemniejszych Gallica — głęboki purpurowo-karmazynowy; z wiekiem robi się liliowa, śliwkowo-fioletowa z purpurowo-szarym odcieniem
Pełnokwiatowość: Bardzo pełny — 80–200 płatków (według różnych źródeł)
Ułożenie kwiatów: Zazwyczaj pojedyncze duże kwiaty na pędzie
Kwitnienie: Kwitnie jednorazowo — obfity rozkwit trwający 4–6 tygodni pod koniec wiosny i na początku lata
Zapach: Silny, klasyczny zapach Damask-Gallica — bogaty, słodki jak miód, z nutami piżmowymi i owocowymi
Owoce (szypszynki): Tworzy małe ciemnoczerwone owoce, ale rzadko — ze względu na dużą pełność kwiatów
Pokrój: Wzniesiony, ale elastyczne pędy mocno uginają się pod ciężarem kwiatów — potrzebna lekka podpora
Rozgałęzienie: Umiarkowany; krzew z wiekiem gęstnieje
Pędy: Elastyczne, nie bardzo sztywne; na podkładce własnokorzeniowej może tworzyć odrosty (pędy korzeniowe)
Kolce: Prawie bezkolcowa — nietypowa zaleta dla róży Gallica.
Wymiary: 100–150 cm wysokości × 120–150 cm szerokości
Podpora: Lekka podpora jest wskazana — pędy mocno opadają pod ciężarem pełnych rozet; pierścieniowa podpora lub lekka kratka pomaga zachować pokrój
Ulistnienie: Matowa zieleń, nieco szorstka, o typowej dla Gallica fakturze
Odporność: Bardzo mrozoodporna; odporna na czarną plamistość; rzadko porażana przez mączniaka prawdziwego; odporna na rdzę
Warianty odmiany: Często mylona z 'Cardinal de Richelieu' i 'Tuscany Superb' — to inne Gallica o podobnej gamie barw

Schemat barw

Jedna z najciemniejszych Gallica — głęboki purpurowo-karmazynowy; z wiekiem robi się liliowa, śliwkowo-fioletowa z purpurowo-szarym odcieniem

Sąsiedzi wśród róż

Tuscany Superbciemnopurpurowy

Cardinal de Richelieufioletowo-purpurowy

Rose de Reschtmalinowo-purpurowy

Icebergczysto biały · kontrast

Byliny do sadzenia obok

Przywrotnik (Alchemilla)limonkowa zieleń

Naparstnica białaróżowo-purpurowy

Szałwia leśnafioletowy

Kocimiętkaniebieski

Sąsiednie róże

Inne dawne róże ogrodowe w bogatej, winnofioletowej palecie — do romantycznego, historycznego ogrodu:

Tuscany Superb Cardinal de Richelieu Rose de Rescht Iceberg

Byliny towarzyszące

Delikatne żółtawe i białe odcienie — rozjaśniają ciemnofioletową masę róży:

przywrotnik (Alchemilla)naparstnica białaszałwia leśnakocimiętka

Kontrastowe akcenty

Srebrzyste liście i białe kwiaty — by 'rozjaśnić' ciemny fiolet:

biała jesionka ałtarzowa (Dictamnus albus)floks białybylica 'Powis Castle'łyszczec

Więcej o odmianie

Owoce (szypszynki): Tworzy małe ciemnoczerwone owoce, ale rzadko — ze względu na dużą pełność kwiatów
Warianty odmiany: Często mylona z 'Cardinal de Richelieu' i 'Tuscany Superb' — to inne Gallica o podobnej gamie barw

Jak uprawiać

Gdzie sadzić: Historyczne ogrody, ogrody klasztorne, środek romantycznej rabaty; jedna z nielicznych róż, która dobrze radzi sobie w półcieniu pod drzewami.

Klimat: Do −34 °C — idealna dla wszystkich stref klimatycznych Ukrainy, w tym obwodów sumskiego i czernihowskiego oraz Karpat. Nie wymaga okrycia na zimę.

Pielęgnacja: Minimalna — stare odmiany Gallica są z natury odporne. Po kwitnieniu tylko cięcie sanitarne; cięcie formujące niepotrzebne. Na podkładkach własnokorzeniowych usuwać odrosty.

O nazwie

Nazwa: Prawdopodobnie zniekształcone nazwisko Anglika Charlesa Millsa, który nabył odmianę we Francji. Wersja alternatywna: nawiązanie do jakiegoś patrona (osoba niezidentyfikowana).

Hodowla: Hodowca nieznany — prawdopodobnie pochodzenia holenderskiego. Pierwsza wzmianka w katalogu z Drezna z 1786; nazwa 'Charles de Mills' zanotowana od 1844–1845. Często podawany rok '1746' to legenda, nieudokumentowana. Należy do grupy Gallica (róża Provins) — najstarszej uprawianej klasy róż.

Znaczenie: WFRS Old Rose Hall of Fame 2015 — światowe uznanie wśród dawnych róż. Jedna z najbardziej znanych i ozdobnych historycznych odmian. W XIX wieku wysławiana przez Gertrude Jekyll i Williama Robinsona. Często wskazywana jako symbol ogrodnictwa w dawnym stylu. Posiada nagrodę RHS Award of Garden Merit. Przez stulecia uprawiana w ogrodach klasztornych.

Najczęstsze pytania o Charles de Mills

Czy Charles de Mills potrzebuje okrycia na zimę?

Orientacyjna temperatura odmiany wynosi −34 °C (strefa USDA 4–8). Zimowanie zależy od warunków.

Ile razy w sezonie kwitnie Charles de Mills?

Kwitnie jednorazowo — obfity rozkwit trwający 4–6 tygodni pod koniec wiosny i na początku lata.

Jak duży rośnie Charles de Mills?

Wysokość 100–150 cm, szerokość 120–150 cm.

Jakie choroby atakują Charles de Mills?

Ogólna odporność: 4 z 5. Typowa dla Gallica odporność; odporna na czarną plamistość, sporadycznie porażana przez mączniaka prawdziwego.

Ile słońca potrzebuje Charles de Mills?

Słońce lub półcień; jedyna z pięciu, która dobrze znosi półcień; w słońcu barwa jest intensywniejsza.

Jak pachnie Charles de Mills?