Hansa

Waar planten: Ondoordringbare hagen, natuurlijke parken, de zeekust (Rugosa verdraagt zilte grond goed), bosranden en berkenbosjes. Voor koude streken is hij ideaal, zonder beperkingen; hij is een van de weinige rassen die geschikt zijn voor een datsja die jaren zonder verzorging kan.

Klimaat: Tot −40 °C — heel Oekraïne zonder afdekking; legendarisch in Canada (zone 3), Scandinavië en Noord-Japan; een van de winterhardste rozen ter wereld.

Verzorging: Minimaal — Rugosa heeft geen seizoensgebonden snoei, fungiciden of ingewikkeld water geven nodig; sanitair uitdunnen elke 3–5 jaar is voldoende; rozenbottels kunnen in de herfst worden geplukt voor thee.

Naam: ‘Hansa’ komt van de naam van de kwekerij ‘Hansa Nursery’ (Schaum & Van Tol) in Boskoop, Nederland. ‘Hansa’ (Duits Hanse) was de historische handelsbond van de steden in Noord-Europa, XIII–XVII eeuw (Lübeck, Hamburg, Bremen, Rostock, Gdańsk, Riga, Tallinn en andere); de naam was populair in Nederlandse en Duitse handelsmerken van het begin van de twintigste eeuw. In Slavische talen wordt het ras als ‘Hansa’ gelezen.

Veredeling: Gekweekt door de Nederlandse kwekerij Schaum & Van Tol in Boskoop (het centrum van de Nederlandse kwekerijsector sinds de zeventiende eeuw), in 1905. Het hoort bij de groep Hybride Rugosa’s: hybriden van de klassieke Japanse roos Rosa rugosa met Europese tuinrozen van eind negentiende eeuw. De afstamming is niet gepubliceerd, wat gebruikelijk was bij commerciële veredelaars van die tijd.

Betekenis: Een van de winterhardste Rugosa-rassen ter wereld, met meer dan 120 jaar in de commerciële catalogus zonder onderbreking. De eerdere werknotities bevatten een hypothese over een RHS AGM, die in de huidige RHS-lijst niet is bevestigd. Bevestigde onderscheiding: ‘Great Selection of Plants’ 2007 (Boskoop), een Nederlandse handelserkenning. USDA 3 — winterhardheid is praktisch niet gemeten; legendarisch in Canada (langs snelwegen aangeplant als sierhaag), Scandinavië en Noord-Japan. De geur van Hansa is de referentie van de klassieke ‘oude roos’, die twintigste-eeuwse parfumeurs gebruikten om de ‘roos uit grootmoeders tuin’ na te maken. De rozenbottels zijn groot en zoet en worden traditioneel gebruikt voor thee en jam (vitamine C).