Zdjęcie: Krzysztof Ziarnek (Kenraiz), CC BY-SA 4.0

Róża wielkokwiatowa (hybryda herbatnia)Albert Norman; wprowadzona przez Harkness, 1946Czerwone

Ena Harkness

Legenda brytyjskiej hodowli z lat 1940-tych; jasnoczerwony, aksamitny kwiat o głębokim zapachu damasceńskim; znana z „słabej szyi” — ciężki kwiat często się chyli; bardzo zdrowa, nie wymaga podpory.

Kod Norman's 137B · Crimson Glory × Southport · forma krzaczasta (istnieje osobna pnąca odmiana pędowa, Climbing Ena Harkness)

Profil odmiany Zdjęcia od ogrodników

Profil odmiany

Kwitnienie

Powtarza falami

Powtarzalne, falami od lata do jesieni. Miesiące są orientacyjne, dla klimatu Ukrainy.

Wymiary krzewu

60–80 × 45–60 cm

Pokrój: Wzniesiona, zwarta
Wymiary: 60–80 × 45–60 cm
Podpora: Forma krzewiasta nie wymaga podpory (odrębny sport pnący, Climbing Ena Harkness, to inna, pnąca roślina)
Pędy: Wzniesione; szypułki kwiatowe są cienkie i często chylą się pod ciężarem kwiatu („słaba szyja”)
Rozgałęzienie: Równomierny; krzew jest schludny

Kwiat

10–13 cm

Kształt pąka: Klasycznie wydłużona, wysoko wyprofilowana, jasnoczerwona
Kwiat rozwinięty: Duża, wysoko wyprofilowana, o średnicy 10–13 cm; aksamitna faktura płatków
Środek: Wysoka, klasycznie zwinięta — wzorzec formy hybrydy herbacianej swoich czasów
Pełnokwiatowość: ~30 płatków (26–40)
Ułożenie kwiatów: Głównie pojedyncze kwiaty na każdej łodydze

Zapach

Silny; klasyczny zapach róży damasceńskiej

Silny, klasyczny zapach róży damasceńskiej — ciepły, głęboki, łatwo rozpoznawalny; jedna z najbardziej pachnących hybryd herbacianych swoich czasów.

Odporność na choroby

5 z 5

Bardzo odporna — 4–5/5; niezawodny klasyk bez kaprysów.

Słońce

Kolor jest stabilny i nie blaknie w słońcu

Kolce

Umiarkowane

bez kolcównieliczneumiarkowanelicznebardzo liczne

Umiarkowana liczba kolców — typowo dla hybryd herbacianych.

Liście

Skórzaste, ciemnozielone.

Wszystkie cechy w tabeli

Grupa: Róża wielkokwiatowa (hybryda herbatnia)
Hodowca: Albert Norman; wprowadzona przez Harkness, Wielka Brytania, 1946
Kształt pąka: Klasycznie wydłużona, wysoko wyprofilowana, jasnoczerwona
Kwiat rozwinięty: Duża, wysoko wyprofilowana, o średnicy 10–13 cm; aksamitna faktura płatków
Środek: Wysoka, klasycznie zwinięta — wzorzec formy hybrydy herbacianej swoich czasów
Kolor: Jasnoczerwona, karmazynowo-szkarłatna, aksamitna; kolor dobrze się utrzymuje i nie blaknie w słońcu
Pełnokwiatowość: ~30 płatków (26–40)
Ułożenie kwiatów: Głównie pojedyncze kwiaty na każdej łodydze
Słaba szyjka: Znana wada odmiany: szypułka kwiatu („szyja”) jest cienka, a ciężki, duży kwiat często się chyli. Harkness zaleca nawożenie potasem około dwóch tygodni przed kwitnieniem, by wzmocnić łodygę — mówimy o tym otwarcie
Kwitnienie: Powtarzalne, falami od lata do jesieni
Zapach: Silny, klasyczny zapach róży damasceńskiej — ciepły, głęboki, łatwo rozpoznawalny; jedna z najbardziej pachnących hybryd herbacianych swoich czasów
Pokrój: Wzniesiona, zwarta
Rozgałęzienie: Równomierny; krzew jest schludny
Pędy: Wzniesione; szypułki kwiatowe są cienkie i często chylą się pod ciężarem kwiatu („słaba szyja”)
Kolce: Umiarkowana liczba kolców — typowo dla hybryd herbacianych.
Wymiary: 60–80 × 45–60 cm
Podpora: Forma krzewiasta nie wymaga podpory (odrębny sport pnący, Climbing Ena Harkness, to inna, pnąca roślina)
Ulistnienie: Skórzaste, ciemnozielone
Odporność: Bardzo odporna — 4–5/5; niezawodny klasyk bez kaprysów
Warianty odmiany: Istnieje odrębny sport pnący Climbing Ena Harkness; opisujemy formę krzewiastą

Schemat barw

Jasnoczerwona, karmazynowo-szkarłatna, aksamitna; kolor dobrze się utrzymuje i nie blaknie w słońcu

Sąsiedzi wśród róż

Crimson Gloryciemnokarmazynowy

Mister Lincolnaksamitny czerwony

Papa Meillandciemnoczerwony

Icebergczysto biały · kontrast

Byliny do sadzenia obok

Kocimiętkalawendowo-niebieski

Szałwianiebiesko-fioletowy

Stachyssrebrne liście

Przywrotnikjasnozielony

Sąsiednie róże

Klasyk pachnących czerwonych HT — rodzina, do której należy rodzic tej odmiany:

Crimson Glory Mister Lincoln Papa Meilland Iceberg

Byliny towarzyszące

Chłodne niebieskie i srebrne tony podkreślają jasnoczerwony, aksamitny kwiat:

kocimiętkaszałwiaStachysprzywrotnik

Nagrody

Dwukrotnie nagrodzona złotym medalem:

🏅 RNRS Gold Medal · 1945🏅 Portland Gold Medal · 1955RHS AGM — brak danych

Więcej o odmianie

Słaba szyjka: Znana wada odmiany: szypułka kwiatu („szyja”) jest cienka, a ciężki, duży kwiat często się chyli. Harkness zaleca nawożenie potasem około dwóch tygodni przed kwitnieniem, by wzmocnić łodygę — mówimy o tym otwarcie
Warianty odmiany: Istnieje odrębny sport pnący Climbing Ena Harkness; opisujemy formę krzewiastą

Jak uprawiać

Gdzie sadzić: Zwarta, wzniesiona hybryda herbaciana do słonecznej rabaty, bordiury lub cięcia. Podpora nie jest potrzebna. Chłodne niebieskie i srebrne towarzyszki (kocimiętka, szałwia, Stachys) stanowią wyraźne tło dla jasnoczerwonego, aksamitnego kwiatu.

Klimat: USDA 6b, RHS H6 (~−20…−15 °C) — w strefie leśno-stepowej i stepowej Ukrainy zimuje z lekkim okryciem w mroźne zimy.

Pielęgnacja: Z powodu „słabej szyi” ciężki kwiat często się chyli. Harkness zaleca nawożenie potasem około dwóch tygodni przed kwitnieniem, by wzmocnić szypułkę. Odmiana jest bardzo zdrowa (4–5/5) i niewymagająca; kolor jest stabilny w słońcu; powtarza kwitnienie falami od lata do jesieni.

O nazwie

Nazwa: Odmiana nazwana od Eny Harkness, żony hodowcy róż Billa Harknessa.

Hodowla: Wyhodowana przez Alberta Normana (kod Norman's 137B) i wprowadzona przez firmę Harkness (Wielka Brytania) w 1946 roku. Rodzice — Crimson Glory × Southport. Istnieje odrębny sport pnący, Climbing Ena Harkness, ale opisujemy formę krzewiastą.

Znaczenie: Jedna z najbardziej znanych brytyjskich hybryd herbacianych lat 1940-tych — jasnoczerwona, wyjątkowo pachnąca (silny klasyczny zapach damasceński) i bardzo zdrowa. Uhonorowana złotym medalem RNRS w 1945 roku oraz Portland Gold Medal w 1955 roku. Jedyną znaną wadą jest „słaba szyja”: ciężki kwiat często się chyli; przeciwdziała temu nawożenie potasem przed kwitnieniem.

Najczęstsze pytania o Ena Harkness

Ile razy w sezonie kwitnie Ena Harkness?

Powtarzalne, falami od lata do jesieni.

Jak duży rośnie Ena Harkness?

Wysokość 60–80 cm, szerokość 45–60 cm.

Jakie choroby atakują Ena Harkness?

Ogólna odporność: 5 z 5. 4–5 / 5; bardzo odporna; niezawodny klasyk bez kaprysów.

Ile słońca potrzebuje Ena Harkness?

Słońce; kolor jest stabilny i nie blaknie w słońcu.

Jak pachnie Ena Harkness?