Polo

Gdzie sadzić: Przede wszystkim jako róża wielkokwiatowa do florystyki ciętej — wyhodowana do szklarni i florystyki ślubnej; najlepiej prezentuje się w ślubnych i formalnych białych bukietach; jedna z najlepszych białych odmian do florystyki ślubnej dzięki cieplejszemu tonowi niż inne biele. Ale dobrze rośnie też w ogrodzie: na leśnostepie i stepie — na otwartym terenie lub z lekkim okryciem, na północy — z pełnym okryciem. Słoneczne miejsce, żyzna gleba.

Klimat: USDA 6b+. Wyhodowana do szklarni, ale w gruncie też zimuje: na leśnostepie i stepie — z lekkim okryciem, na północy — z pełnym okryciem. Zima nie zawsze przychodzi na czas — w ostre zimy bez śniegu możliwe zamieranie pędów, więc okrycie to zabezpieczenie.

Pielęgnacja: W warunkach szklarniowych — kontroluj światło i temperaturę; dobra trwałość w wazonie.

Nazwa: „Polo” — gra w polo: skojarzenia z elegancją, bielą koszulek polo i sportem arystokracji. Marketingowa nazwa Tantau w duchu „klasycznych brytyjskich” nazw (polo, golf, tenis). Na rynku kwiatów ciętych często zapisywana jako „Polo White”, by odróżnić ją od innych odmian Polo.

Hodowla: Wyhodowana przez Hansa Jürgena Eversa w Rosen-Tantau (Uetersen, Niemcy). Kod TANolop. Wprowadzona w 1997 roku. Pochodzenie nieudokumentowane w HMF (typowa praktyka Tantau dla róż ciętych). Powszechny mit w katalogach: czasem przypisuje się ją firmie De Ruiter w latach 2000-tych — to błąd; prawdziwym hodowcą jest Tantau, 1997.

Znaczenie: Jedna z najpopularniejszych białych odmian ciętych na wesela, targi i bukiety projektowe. Cieplejszy biały ton pasuje do koncepcji „waniliowego wesela”, podczas gdy Polar Star, Mount Everest i Akito to chłodne biele. Wysoka odporność i dobra trwałość w wazonie — typowe dla szklarniowych róż Tantau. Nie otrzymała większych oficjalnych nagród (AARS i ADR nie zostały przyznane). PBR (ochrona odmiany).