Przejdź do treści

Pierre de Ronsard, zbliżenie kwiatu

Wróć do katalogu

Large-Flowered Climber (róża pnąca wielkokwiatowa); styl romantycznyMarie-Louise Meilland; Meilland International, 1985Białe i kremowe

Pierre de Ronsard

Najpopularniejsza pnąca na świecie w latach 2000-tych; WFRS Hall of Fame 2006; nazwana od francuskiego poety Pierre'a de Ronsarda (1524–1585), na 400-lecie jego śmierci; pierwsza pnąca o wyglądzie „angielskiej róży” (English Rose) — zanim pojawiły się pnące Austina; Bagatelle Gold 1987 + Monza Gold 1988.

WFRS Hall of Fame 2006 · pierwsza róża pnąca o 'wyglądzie English Rose'

Profil odmiany Zdjęcia od ogrodników

Profil odmiany

Kwitnienie

Powtarza falami

Obficie powtarza kwitnienie od czerwca do pierwszych przymrozków, z wyraźną pierwszą falą. Miesiące są orientacyjne, dla klimatu Ukrainy.

Spuścizna

WFRS HoF 2006

Bagatelle 1987 · Monza 1988

Mrozoodporność zimowa

−26 °C

Strefa USDA 5b–9b. Cała Ukraina bez okrycia.

Porównaj orientacyjne temperatury

Wymiary krzewu

250–350 × 150–200 cm

Pokrój: Duża, powtarzająco kwitnąca pnąca z elastycznymi pędami; może być prowadzona jako duży krzew bez podpory
Wymiary: 2.5–3.5 m wysokości × 1.5–2 m szerokości — duża pnąca do łuków, pergol i murów
Podpora: Zalecane: łuk, pergola, krata, mur; może być prowadzona jako duży krzew bez podpory
Pędy: Elastyczne, dobrze prowadzą się na podporze; łatwo prowadzić poziomo dla maksymalnego kwitnienia
Rozgałęzienie: Dobrze rozgałęziona, z mocnymi pędami głównymi i elastycznymi pędami bocznymi

Kwiat

≈ 10 cm

55–65 płatków.

Kształt pąka: Okrągła, kremowobiała z różowymi brzegami
Kwiat rozwinięty: Bardzo pełna, czaszkowato-rozetowa forma „angielskiej róży” (English Rose): 55–65 płatków, romantyczna forma; pierwsza pnąca z tym wyglądem, zanim pojawiły się pnące Austina
Środek: Gęsto upakowana, z zawiniętymi płatkami „ćwiartkowymi”
Pełnokwiatowość: 55–65 płatków — bardzo pełna, typowa dla formy romantycznej
Ułożenie kwiatów: W gęstych gronach po 3–5 kwiatów na pędach bocznych

Zapach

Słaby

Słaby (2/5) — to słaba strona odmiany, jej jedyny zauważalny kompromis.

Odporność na choroby

5 z 5

Maksymalnie 5/5: bardzo wysoka odporność na choroby; odporna na upał i deszcz — rzadkie połączenie wśród pnących.

Słońce

Słońce + cień

Pełne słońce lub lekki cień.

Kolce

Umiarkowane

bez kolcównieliczneumiarkowanelicznebardzo liczne

Umiarkowana liczba kolców — typowe dla pnących Meilland.

Liście

Ciemnozielone, błyszczące — dobry kontrast dla pastelowych kwiatów.

Inne nazwy

Eden Rose 85, Eden, Eden Climber

Wszystkie cechy w tabeli

Grupa: Large-Flowered Climber (róża pnąca wielkokwiatowa); styl romantyczny
Hodowca: Marie-Louise Meilland; Meilland International, Francja, 1985
Kształt pąka: Okrągła, kremowobiała z różowymi brzegami
Kwiat rozwinięty: Bardzo pełna, czaszkowato-rozetowa forma „angielskiej róży” (English Rose): 55–65 płatków, romantyczna forma; pierwsza pnąca z tym wyglądem, zanim pojawiły się pnące Austina
Środek: Gęsto upakowana, z zawiniętymi płatkami „ćwiartkowymi”
Kolor: Kremowobiały środek z karminowo-różowymi brzegami: efekt „róży w róży” z wyrazistym przejściem barw. W chłodniejszą pogodę róż jest intensywniejszy, w upale jaśniejszy
Pełnokwiatowość: 55–65 płatków — bardzo pełna, typowa dla formy romantycznej
Ułożenie kwiatów: W gęstych gronach po 3–5 kwiatów na pędach bocznych
Kwitnienie: Obficie powtarza kwitnienie od czerwca do pierwszych przymrozków, z wyraźną pierwszą falą
Zapach: Słaby (2/5) — to słaba strona odmiany, jej jedyny zauważalny kompromis
Owoce (szypszynki): Brak danych — cięta, by pobudzić powtarzanie kwitnienia
Pokrój: Duża, powtarzająco kwitnąca pnąca z elastycznymi pędami; może być prowadzona jako duży krzew bez podpory
Rozgałęzienie: Dobrze rozgałęziona, z mocnymi pędami głównymi i elastycznymi pędami bocznymi
Pędy: Elastyczne, dobrze prowadzą się na podporze; łatwo prowadzić poziomo dla maksymalnego kwitnienia
Kolce: Umiarkowana liczba kolców — typowe dla pnących Meilland.
Wymiary: 2.5–3.5 m wysokości × 1.5–2 m szerokości — duża pnąca do łuków, pergol i murów
Podpora: Zalecane: łuk, pergola, krata, mur; może być prowadzona jako duży krzew bez podpory
Ulistnienie: Ciemnozielone, błyszczące — dobry kontrast dla pastelowych kwiatów
Odporność: Maksymalnie 5/5: bardzo wysoka odporność na choroby; odporna na upał i deszcz — rzadkie połączenie wśród pnących
Warianty odmiany: Kod MEIviolin. Synonimy: Eden Rose 85, Eden, Eden Climber — rok „85” dodano, by odróżnić ją od wcześniejszej Eden Rose Meilland z 1950 roku. Wyhodowana w 1976, wprowadzona w 1985. Pochodzenie: (Danse des Sylphes × Händel) × Pink Wonder, Cl.

Schemat barw

Kremowobiały środek z karminowo-różowymi brzegami: efekt „róży w róży” z wyrazistym przejściem barw. W chłodniejszą pogodę róż jest intensywniejszy, w upale jaśniejszy

Sąsiedzi wśród róż

New Dawnperłowo-różowy

Olivia Rose Austindelikatny róż

Palais Royalmlecznobiały

Munstead Woodciemnomalinowy · kontrast

Byliny do sadzenia obok

Lawendalawendowy

Przywrotniklimonkowozielony

Funkiazielone liście

Gipsówkabiały

Sąsiednie róże

Pnąca i romantyczna rodzina tworzy 'galerię łuków':

New Dawn Olivia Rose Austin Palais Royal Munstead Wood

Byliny towarzyszące

Byliny tolerujące cień, jasnozielone, u stóp róży pnącej:

lawendaprzywrotnikfunkiagipsówka

Dostępność na świecie

⭐⭐⭐ Najpopularniejsza róża pnąca na świecie w latach 2000.:

🇫🇷 Francja: bardzo wysoka · ojczyzna
🇪🇺 Europa: bardzo wysoka · standardowa romantyczna róża pnąca
🇺🇸 USA: bardzo wysoka · jako 'Eden Climber'
🇺🇦 Ukraina: bardzo wysoka · wszystkie większe szkółki

Więcej o odmianie

Owoce (szypszynki): Brak danych — cięta, by pobudzić powtarzanie kwitnienia
Warianty odmiany: Kod MEIviolin. Synonimy: Eden Rose 85, Eden, Eden Climber — rok „85” dodano, by odróżnić ją od wcześniejszej Eden Rose Meilland z 1950 roku. Wyhodowana w 1976, wprowadzona w 1985. Pochodzenie: (Danse des Sylphes × Händel) × Pink Wonder, Cl.

Jak uprawiać

Gdzie sadzić: Na łukach, pergolach, kratach — główne zastosowanie; na murach i ogrodzeniach; jako duży krzew bez podpory; idealna jako centralny, romantyczny akcent w ogrodzie; doskonała w „francuskich” zakątkach o pastelowej palecie.

Klimat: Cała Ukraina bez okrycia (USDA 5b–9b); dobrze znosi letnie upały i deszcz — rzadkie połączenie wśród pnących.

Pielęgnacja: Pełne słońce lub lekki cień; mocna podpora jest niezbędna (prowadzenie poziome daje najobfitsze kwitnienie); nawozić 2–3 razy w sezonie; wiosną skracać o ⅓ — usuwać stare i słabe pędy; minimum profilaktyki chorób dzięki wysokiej odporności.

O nazwie

Nazwa: „Pierre de Ronsard” — od Pierre'a de Ronsarda (1524–1585), francuskiego poety renesansu i lidera grupy poetyckiej „La Pléiade” (Plejada). Autor słynnego wiersza „Mignonne, allons voir si la rose…” („Kochanie, chodźmy zobaczyć, czy róża…”). Wydana na 400-lecie śmierci poety (1985). Nazwa „Eden Rose 85” dodaje rok, by odróżnić ją od wcześniejszej Eden Rose Meilland z 1950 roku. W USA często sprzedawana jako Eden Climber.

Hodowla: Wyhodowana przez Marie-Louise Meilland (córkę Francisa Meillanda, hodowcy Peace) w Meilland International. Kod MEIviolin. Krzyżowanie 1976, wprowadzenie 1985. Pochodzenie: (Danse des Sylphes × Händel) × Pink Wonder, Cl. — Händel i Pink Wonder to pnące o romantycznej formie. Marie-Louise kontynuowała pracę Meillandów jako przedstawicielka 3. pokolenia dynastii.

Znaczenie: WFRS Hall of Fame 2006 — jedna z najważniejszych róż naszych czasów. Pierwsza pnąca o wyglądzie „angielskiej róży” (English Rose) — zanim pojawiły się pnące Davida Austina (Austin zaczął hodować pnące w latach 1990-tych). Pierre de Ronsard otworzył nowy kierunek stylistyczny: romantyczną pnącą. Bagatelle Gold Medal 1987 + Monza Gold Medal 1988 + American Garden Rose Selections. Najlepszy wybór dla ukraińskiego ogrodnika wśród pnących ze względu na równowagę piękna, wytrzymałości i dostępności. Najpopularniejsza pnąca na świecie w latach 2000-tych — sprzedawana w milionach krzewów co roku. Jej słabością jest słaby zapach (2/5) — jedyna „cena” za wszystkie pozostałe zalety.

Najczęstsze pytania o Pierre de Ronsard

Czy Pierre de Ronsard potrzebuje okrycia na zimę?

Orientacyjna temperatura odmiany wynosi −26 °C (strefa USDA 5b–9b). Zimowanie zależy od warunków. Cała Ukraina bez okrycia.

Ile razy w sezonie kwitnie Pierre de Ronsard?

Obficie powtarza kwitnienie od czerwca do pierwszych przymrozków, z wyraźną pierwszą falą.

Jak duży rośnie Pierre de Ronsard?

Wysokość 250–350 cm, szerokość 150–200 cm.

Jakie choroby atakują Pierre de Ronsard?

Ogólna odporność: 5 z 5. Bardzo wysoka; odporna zarówno na upał, jak i deszcz.

Ile słońca potrzebuje Pierre de Ronsard?

Słońce + cień; pełne słońce lub lekki cień.

Jak pachnie Pierre de Ronsard?

Słaby (2/5) — to słaba strona odmiany, jej jedyny zauważalny kompromis.

Zdjęcia i opinie ogrodników