Wróć do katalogu
Large-Flowered Climber (róża pnąca wielkokwiatowa); pomarańczowoczerwona pnąca KordesaW. Kordes' Söhne, 1987Morelowe i pomarańczowe

Salita

Ciepła pomarańczowoczerwona pnąca — w 1987 roku Kordes wprowadził do swojej kolekcji pnących nową ciepłą czerwień właśnie dzięki odmianie Salita; włoskie salita = „wzniesienie, wspinanie, zbocze” — nazwa dla pnącej, która pnie się w górę; ocena HMF „EXCELLENT-”, z 32 głosami „ulubiona”.

1987 — pierwsza ciepła pomarańczowo-czerwona w ofercie pnących Kordesa

Profil odmiany

Kwitnienie

Powtarza kwitnienie

Powtarza kwitnienie od czerwca do października. Miesiące są orientacyjne, dla klimatu Ukrainy.

Spuścizna

Pierwsza ciepła czerwień

Róża pnąca Kordesa 1987

Mrozoodporność zimowa

−23 °C

Strefa USDA 6b. Centrum z okryciem; na południu bez okrycia.

Porównaj orientacyjne temperatury

Wymiary krzewu

200–300 × 120–150 cm
człowiek 170 cm200–300 cm
Pokrój
Wzniesiona, średnio wysoka pnąca
Wymiary
200–300 cm wysokości × 120–150 cm szerokości — średnia pnąca do słupów, niskich łuków i murów balkonowych
Podpora
Wymaga podpory: słupa, niskiego łuku, siatki; dobrze formuje się pionowo dzięki mocnym pędom
Pędy
Mocne, dobrze utrzymuje kwiaty
Rozgałęzienie
Dobrze rozgałęziona

Kwiat

8-9 cm
Kształt pąka
Wydłużone, pomarańczowoczerwone
Kwiat rozwinięty
Pełny, czaszowaty: 8–9 cm, 26–40 płatków
Środek
Gęsty — płatki zakrywają pręciki
Pełnokwiatowość
26–40 płatków (pełny)
Ułożenie kwiatów
W małych gronach po 2–5 kwiatów

Zapach

Brak lub bardzo lekki

Brak lub bardzo lekki — priorytetem hodowcy były barwa i pokrój krzewu.

Odporność na choroby

4 z 5

Wysoka, 4/5 wobec chorób — typowa dla klasycznych pnących Kordesa tamtego okresu. USDA 6b — na Ukrainie centrum z lekkim okryciem, południe bez okrycia.

Słońce

Pełne słońce

Kolce

Umiarkowane
bez kolcównieliczneumiarkowanelicznebardzo liczne

Średnia liczba kolców — typowa dla pnących Kordesa.

Liście

Ciemnozielone, błyszczące.

Wszystkie cechy w tabeli
Grupa
Large-Flowered Climber (róża pnąca wielkokwiatowa); pomarańczowoczerwona pnąca Kordesa
Hodowca
W. Kordes' Söhne, Niemcy, 1987
Kształt pąka
Wydłużone, pomarańczowoczerwone
Kwiat rozwinięty
Pełny, czaszowaty: 8–9 cm, 26–40 płatków
Środek
Gęsty — płatki zakrywają pręciki
Kolor
Ciepły pomarańczowoczerwony (ciepła czerwień) — wówczas nowa barwa u pnących Kordesa. Nie „zimna” klasyczna czerwień Sympathie, lecz ton ciepły, pomarańczowy
Pełnokwiatowość
26–40 płatków (pełny)
Ułożenie kwiatów
W małych gronach po 2–5 kwiatów
Kwitnienie
Powtarza kwitnienie od czerwca do października
Zapach
Brak lub bardzo lekki — priorytetem hodowcy były barwa i pokrój krzewu
Owoce (szypszynki)
Brak danych — zwykle wycinane
Pokrój
Wzniesiona, średnio wysoka pnąca
Rozgałęzienie
Dobrze rozgałęziona
Pędy
Mocne, dobrze utrzymuje kwiaty
Kolce
Średnia liczba kolców — typowa dla pnących Kordesa.
Wymiary
200–300 cm wysokości × 120–150 cm szerokości — średnia pnąca do słupów, niskich łuków i murów balkonowych
Podpora
Wymaga podpory: słupa, niskiego łuku, siatki; dobrze formuje się pionowo dzięki mocnym pędom
Ulistnienie
Ciemnozielone, błyszczące
Odporność
Wysoka, 4/5 wobec chorób — typowa dla klasycznych pnących Kordesa tamtego okresu. USDA 6b — na Ukrainie centrum z lekkim okryciem, południe bez okrycia
Warianty odmiany
Kod KORmorlet. Wprowadzona w 1987 roku przez W. Kordes' Söhne. Pochodzenie nieopublikowane przez Kordesa. Niektóre wtórne katalogi błędnie podają rok 2006 — prawdziwy rok wprowadzenia to 1987. Brak większych oficjalnych nagród (ADR, AARS, RHS AGM), ale ocena HMF „EXCELLENT-” z 32 głosami „ulubiona”

Schemat barw

Ciepły pomarańczowoczerwony (ciepła czerwień) — wówczas nowa barwa u pnących Kordesa. Nie „zimna” klasyczna czerwień Sympathie, lecz ton ciepły, pomarańczowy

Sąsiedzi wśród róż

Byliny do sadzenia obok

Sąsiednie róże

Kontrastowe róże pnące — do kompozycji architektonicznych:

Byliny towarzyszące

Paleta kontrastowa — fioletowo-srebrne tony podkreślają ciepłą czerwień:

lawendaCoreopsisStachys (czyściec)kocimiętka

Dostępność na świecie

Klasyczna róża pnąca Kordesa z lat 80.:

  • 🇩🇪 Niemcy: wysoka · kraj pochodzenia
  • 🇪🇺 Europa: wysoka
  • 🇺🇸 USA: średnia
  • 🇺🇦 Ukraina: wysoka · przez szkółki krajobrazowe

Więcej o odmianie

Owoce (szypszynki)
Brak danych — zwykle wycinane
Warianty odmiany
Kod KORmorlet. Wprowadzona w 1987 roku przez W. Kordes' Söhne. Pochodzenie nieopublikowane przez Kordesa. Niektóre wtórne katalogi błędnie podają rok 2006 — prawdziwy rok wprowadzenia to 1987. Brak większych oficjalnych nagród (ADR, AARS, RHS AGM), ale ocena HMF „EXCELLENT-” z 32 głosami „ulubiona”

Jak uprawiać

Gdzie sadzić: Na słupie lub niskim łuku jako „ciepły” pionowy akcent; na balkonie lub murze tarasu; jako akcent w mieszanej rabacie z pastelowymi sąsiadkami; na obelisku w małym ogrodzie.

Klimat: Centralna Ukraina z lekkim okryciem (USDA 6b); południe bez okrycia; dobrze znosi letni upał.

Pielęgnacja: Pełne słońce; umiarkowana profilaktyka chorób; nawożenie 2–3 razy w sezonie; wiosną przycinać słabe pędy, zostawiając główne pędy szkieletowe.

O nazwie

Nazwa: „Salita” = „wzniesienie, wspinanie, zbocze” (włoski). Idealna nazwa dla pnącej, która „wznosi się” w górę. Typowa dla tradycji Kordesa nadawania pnącym włoskich lub geograficznych nazw (Rosarium Uetersen, Lavinia itd.).

Hodowla: Wyhodowana przez W. Kordes' Söhne (Sparrieshoop, Niemcy). Kod KORmorlet. Wprowadzona w 1987 roku. Pochodzenie nieopublikowane przez Kordesa. Niektóre wtórne katalogi błędnie podają rok 2006 — prawdziwy rok wprowadzenia to 1987.

Znaczenie: Pierwsza ciepła czerwień w kolekcji pnących Kordesa — w 1987 roku Kordes wprowadził dzięki Salicie zupełnie nową paletę do swoich pnących. Wcześniej ich pnące były albo różowe, albo w klasycznych odcieniach czerwieni. Klasyczna pnąca średniej wielkości, odpowiednia do większości ogrodów (słup, niski łuk, obelisk). Wysoka odporność na choroby, 4/5, typowa dla hodowli Kordesa. Zapach brak lub lekki — priorytetem hodowcy były barwa i pokrój krzewu, a nie zapach. Brak większych oficjalnych nagród (ADR, AARS, RHS AGM), ale ma popularne uznanie dzięki ocenie HMF „EXCELLENT-” z 32 głosami „ulubiona”.

Najczęstsze pytania o Salita

Czy Salita potrzebuje okrycia na zimę?

Orientacyjna temperatura odmiany wynosi −23 °C (strefa USDA 6b). Zimowanie zależy od warunków. Centrum z okryciem; na południu bez okrycia.

Ile razy w sezonie kwitnie Salita?

Powtarza kwitnienie od czerwca do października.

Jak duży rośnie Salita?

Wysokość 200–300 cm, szerokość 120–150 cm.

Jakie choroby atakują Salita?

Ogólna odporność: 4 z 5. Wysoka — typowa dla klasycznych pnących Kordesa.

Ile słońca potrzebuje Salita?

Słońce; pełne słońce.

Jak pachnie Salita?

Brak lub bardzo lekki — priorytetem hodowcy były barwa i pokrój krzewu.

Zdjęcia i opinie ogrodników

Mój klimat

Wybierz orientacyjną temperaturę do porównania z danymi odmiany. To nie jest prognoza zimowania ani zalecenie dotyczące okrycia; uwzględnij wiatr, wilgotność i czas trwania mrozów.

Dane dla obwodów są uogólnione. USDA opisuje średnią z rocznych minimów ekstremalnych, a nie prognozę; wartości na liście są zaokrąglone. Sprawdź warunki na swojej działce. Więcej informacji: Róże w klimacie Ukrainy.