Snowfire

Gdzie sadzić: Jako solitera na rabacie, dzięki dramatycznej dwubarwności; w „genealogicznych” kolekcjach obok odmiany Osiria; w kąciku zapachowym, mimo lekkiego zapachu, dla efektu wizualnego; do cięcia, dzięki długim łodygom i wysokiej, klasycznej formie kwiatu.

Klimat: Południe i zachód Ukrainy bez okrycia zimowego (USDA 6b–9b); we wschodniej i centralnej części potrzebne jest okrycie zimowe.

Pielęgnacja: Pełne słońce; profilaktyka przeciw czarnej plamistości; nawożenie 3 razy w sezonie; wiosną przycinać o ⅓; podlewać przy korzeniu, nie na liściach.

Nazwa: 'Snowfire' = „śnieżny ogień” (ang.). Kontrast śnieżnobiałego spodu płatka („śnieg”) z płomiennie czerwonym wierzchem („ogień”): dramatyczna, poetycka nazwa dla dwubarwnego kwiatu. Typowa poetyka Kordesa z lat 1970-tych: kontrastujące angielsko-niemieckie obrazy dla łatwego zapamiętania.

Hodowla: Wyhodowana przez Reimera Kordesa w W. Kordes' Söhne (Sparrieshoop, Niemcy). Wprowadzona w 1970, w USA przez Jackson & Perkins. Patent USA PP 3,014, z dnia 12.01.1971. Pochodzenie: 'Detroiter' (HT, Kordes 1952) × 'Liberty Bell™' (HT, Kordes 1955/63).

Znaczenie: Rodzic legendarnej Osirii (Kordes 1978). Od Snowfire Osiria odziedziczyła swój słynny charakter czerwono-biały, który uczynił ją jedną z najbardziej rozpoznawalnych róż wielkokwiatowych (Hybrid Tea) XX wieku. Bez Snowfire nie byłoby Osirii. Klasyczny przykład dwubarwnych róż wielkokwiatowych z lat 1970-tych, okresu, w którym hodowcy aktywnie eksperymentowali z odmianami dwutonowymi (Double Delight, Granada i Osiria pojawiły się w ciągu jednej dekady). Dramatyczny kontrast: gdy kwiat się otwiera, na jednym płatku widać dwa przeciwstawne kolory, biały od wewnątrz i czerwony na zewnątrz. Długie łodygi czynią ją dobrą do cięcia. Brak dużych nagród międzynarodowych (ADR/AARS): Snowfire znana jest przede wszystkim jako „genetyczny ojciec” Osirii, a nie jako samodzielna zwyciężczyni konkursów.