Rambler; Hybrid WichuraianaBarbier Frères, 1900Białe i kremowe

Albéric Barbier

Klasyczna, tolerująca cień rambler o zapachu jabłka — jedna z najlepszych do północnych murów i starych drzew.

Klasyczna francuska pnąca z XIX–XX wieku

Profil odmiany

Kwitnienie

Kwitnie jednorazowo

Kwitnie jednorazowo — silny letni rzut na początku lata (czerwiec), 4–6 tygodni obfitego kwitnienia; później możliwe są pojedyncze kwiaty. Miesiące są orientacyjne, dla klimatu Ukrainy.

Nagrody

RHS AGM

1993 · potwierdzone w recenzjach

Mrozoodporność zimowa

−15 °C

Strefa USDA 6–7. Cała Ukraina; na północy — z zabezpieczoną nasadą.

Porównaj orientacyjne temperatury

Wymiary krzewu

400–800 × 250–400 cm

Pokrój: Długi, bujny rambler; pędy łukowate, elastyczne, zwisające
Wymiary: 4–8 m wysokości × 2.5–4 m szerokości
Podpora: Tak — wymaga podpory: pergoli, dużego łuku, północnego lub wschodniego muru, ogrodzenia albo pnącza po starym drzewie (jabłoni, grusze). Bez podpory rozrasta się jak okrywa.
Pędy: Długie, elastyczne — dobrze pną się po starych drzewach lub oplatają pergolę
Rozgałęzienie: Silny; wiele długich odrostów przy nasadzie każdego roku

Kwiat

6–8 cm

Kształt pąka: Mała, kulista; morelowożółta lub cytrynowożółta — najbardziej efektowny etap odmiany
Kwiat rozwinięty: Kulista i ćwiartkowa, półpełna; średnica 6–8 cm; z wiekiem płatki przybierają 'staromodny' kształt
Środek: Z wiekiem staje się ćwiartkowa — płatki składają się w 4 sekcje; młody kwiat ma bladożółty środek
Pełnokwiatowość: Półpełna, 9–16 płatków
Ułożenie kwiatów: Pojedynczo lub w małych gronach po 3–5

Zapach

Umiarkowany

Lekki do umiarkowanego, z nutami zielonego jabłka i herbaty — charakterystyczna cecha odmiany.

Odporność na choroby

4.5 z 5

Czarna plamistośćodpornaMączniak prawdziwyodporna

Wysoka odporność na mączniaka prawdziwego i czarną plamistość; czasem podatna na mączniaka w gęstych nasadzeniach.

Słońce

Słońce lub częściowy cień

Jedna z nielicznych ramblerów, które dobrze kwitną na północnych murach i w lekkim cieniu.

Kolce

Bez kolców

bez kolcównieliczneumiarkowanelicznebardzo liczne

Bardzo niewiele kolców albo brak — rzadka zaleta ramblerów; łatwo pracować bez rękawic.

Liście

Małe, ciemnozielone, bardzo błyszczące; w łagodnym klimacie niemal zimozielone; typowe dla hybryd Wichuraiana.

Wszystkie cechy w tabeli

Grupa: Rambler; Hybrid Wichuraiana
Hodowca: Barbier Frères, 1900
Kształt pąka: Mała, kulista; morelowożółta lub cytrynowożółta — najbardziej efektowny etap odmiany
Kwiat rozwinięty: Kulista i ćwiartkowa, półpełna; średnica 6–8 cm; z wiekiem płatki przybierają 'staromodny' kształt
Środek: Z wiekiem staje się ćwiartkowa — płatki składają się w 4 sekcje; młody kwiat ma bladożółty środek
Kolor: Morelowożółty pąk – rozwija się w kremowobiały kwiat z bladożółtym środkiem; całkowicie blednie do bieli
Pełnokwiatowość: Półpełna, 9–16 płatków
Ułożenie kwiatów: Pojedynczo lub w małych gronach po 3–5
Kwitnienie: Kwitnie jednorazowo — silny letni rzut na początku lata (czerwiec), 4–6 tygodni obfitego kwitnienia; później możliwe są pojedyncze kwiaty
Zapach: Lekki do umiarkowanego, z nutami zielonego jabłka i herbaty — charakterystyczna cecha odmiany
Pokrój: Długi, bujny rambler; pędy łukowate, elastyczne, zwisające
Rozgałęzienie: Silny; wiele długich odrostów przy nasadzie każdego roku
Pędy: Długie, elastyczne — dobrze pną się po starych drzewach lub oplatają pergolę
Kolce: Bardzo niewiele kolców albo brak — rzadka zaleta ramblerów; łatwo pracować bez rękawic.
Wymiary: 4–8 m wysokości × 2.5–4 m szerokości
Podpora: Tak — wymaga podpory: pergoli, dużego łuku, północnego lub wschodniego muru, ogrodzenia albo pnącza po starym drzewie (jabłoni, grusze). Bez podpory rozrasta się jak okrywa.
Ulistnienie: Małe, ciemnozielone, bardzo błyszczące; w łagodnym klimacie niemal zimozielone; typowe dla hybryd Wichuraiana
Odporność: Wysoka odporność na mączniaka prawdziwego i czarną plamistość; czasem podatna na mączniaka w gęstych nasadzeniach
Tolerancja gleby: Niewybredna — rośnie na ubogich, wapiennych, piaszczystych i gliniastych glebach

Schemat barw

Morelowożółty pąk – rozwija się w kremowobiały kwiat z bladożółtym środkiem; całkowicie blednie do bieli

Sąsiedzi wśród róż

New Dawnjasnoróżowy

Schneewalzerśnieżnobiały

Elfekremowo-zielonkawy

Don Juanciemnoczerwony · kontrast

Byliny do sadzenia obok

Powojnik Etoile Violette (viticella)fioletowy

Lawendalawendowy

Kocimiętka (Nepeta)niebieski

SzałwiafioletowyPrzywrotnik (Alchemilla)Naparstnica (Digitalis)

Sąsiednie róże

Inne ramblery Barbiera i klasyczne pnące w tym samym stylu — do romantycznego ogrodu w duchu początku XX wieku:

New Dawn Schneewalzer Elfe Don Juan

Byliny-towarzysze

Chłodna lawendowo-fioletowa rama i chartreuzowa pianka u podstawy — by ukryć „gołe nogi” rambla:

powojnik Etoile Violette (viticella)lawendakocimiętka (Nepeta)szałwiaprzywrotnik (Alchemilla)naparstnica (Digitalis)

Kontrastowe akcenty

Ciemnomalinowe i fioletowo-niebieskie ramblery dla dramatycznego kontrastu z kremowym Albéric:

Bleu MagentaVeilchenblauCrimson Shower

Więcej o odmianie

Tolerancja gleby: Niewybredna — rośnie na ubogich, wapiennych, piaszczystych i gliniastych glebach

Jak uprawiać

Gdzie sadzić: Duże pergole, łuki, północne i wschodnie mury (jedna z nielicznych ramblerów, które kwitną bez pełnego słońca!) oraz pnące się po starych drzewach owocowych — jabłoniach, gruszach i dzikich jabłoniach. Jako okrywa — na skarpach i zboczach.

Klimat: Mrozoodporna do −15 °C bez okrycia w strefach 6–7. W strefie 5 (północne Polesie, Ukraina) zalecane jest osłonięcie nasady liśćmi, gałęziami lub gałązkami świerka. Na leśnostepie i stepie zimuje bez okrycia.

Pielęgnacja: Prawie nie wymaga uwagi — jest niewybredna wobec gleby i odporna na choroby. Przycinaj po kwitnieniu (kwitnie raz), usuwając tylko stare i chore pędy — główny kwiatostan wyrasta na pędach z ubiegłego roku. Młode pędy przywiąż poziomo, aby obficie kwitły w kolejnym roku.

O nazwie

Nazwa: Od członka rodziny Barbier. Źródła podają dwie wersje: jedne (Wikipedia) wskazują na założyciela firmy, Alberta (Alberic) Barbiera (1845–1931); inne (HelpMeFind) na ojca założyciela, ogrodnika Alberica Barbiera. Odmianę wyhodowała w 1900 roku rodzinna firma Barbier Frères & Compagnie w Orleanie (Francja).

Hodowla: Klasyczna hybryda Wichuraiana. Rodzice: Rosa wichuraiana (obecnie poprawna nazwa to R. luciae) × 'Shirley Hibberd' (żółta hybryda herbaciana, Levet, 1874). Nie ma kodu hodowcy — odmiana powstała przed wprowadzeniem systemu kodów.

Znaczenie: Jedna z najbardziej znanych klasycznych róż typu rambler na świecie; otrzymała prestiżową nagrodę RHS Award of Garden Merit (1993), potwierdzoną w późniejszych ocenach. Szczególną wartością tej odmiany jest tolerancja cienia: jedna z nielicznych ramblerów, które obficie kwitną na północnych i wschodnich murach. Klasyczny element angielskich ogrodów wiejskich i francuskich ogrodów botanicznych.

Najczęstsze pytania o Albéric Barbier

Czy Albéric Barbier potrzebuje okrycia na zimę?

Orientacyjna temperatura odmiany wynosi −15 °C (strefa USDA 6–7). Zimowanie zależy od warunków. Cała Ukraina; na północy — z zabezpieczoną nasadą.

Ile razy w sezonie kwitnie Albéric Barbier?

Kwitnie jednorazowo — silny letni rzut na początku lata (czerwiec), 4–6 tygodni obfitego kwitnienia; później możliwe są pojedyncze kwiaty.

Jak duży rośnie Albéric Barbier?

Wysokość 400–800 cm, szerokość 250–400 cm.

Jakie choroby atakują Albéric Barbier?

Ogólna odporność: 4.5 z 5. 4.5 / 5; wysoka; odporna na mączniaka prawdziwego i czarną plamistość.

Ile słońca potrzebuje Albéric Barbier?

Słońce lub częściowy cień; jedna z nielicznych ramblerów, które dobrze kwitną na północnych murach i w lekkim cieniu.

Jak pachnie Albéric Barbier?