Wróć do katalogu
English ShrubDavid C. H. Austin Sr.; David Austin Roses, 1983Różowe

Mary Rose

Rodzic-założyciel komercyjnej serii English Roses (obok Graham Thomas + Wife of Bath); nie otrzymała nagrody RHS AGM (to częsty mit); 2 potomne mutacje: Winchester Cathedral (1988) i Redouté (1992).

Jeden z 3 przodków English Roses · debiut na Chelsea 1983

Profil odmiany

Kwitnienie

Powtarza kwitnienie, obficie

Spuścizna

Chelsea 1983

Przodek English Roses · RHS AGM NIE przyznano

Mrozoodporność zimowa

−23 °C

Strefa USDA 5b. RHS H6; cała Ukraina, na większości terytorium bez okrycia. RHS H6 · cała Ukraina, na większości terenu bez okrycia na zimę.

Porównaj orientacyjne temperatury

Wymiary krzewu

120–150 × 90–150 cm
człowiek 170 cm120–150 cm
Pokrój
Szeroki, rozgałęziony, zwarty — klasyczny angielski krzew (English Shrub)
Wymiary
120–150 × 90–150 cm (4–5 stóp × 3–5 stóp)
Podpora
Nie wymaga podpory
Pędy
Średniej długości, elastyczne, dobrze utrzymują kwiaty
Rozgałęzienie
Doskonałe, od nasady

Kwiat

8–9 cm
Kształt pąka
Okrągły, ciepłoróżowy, pełny
Kwiat rozwinięty
Klasyczna forma czaszowata — cecha charakterystyczna róż angielskich (English Roses); przypomina dawne róże z XIX wieku
Środek
Gęsto upakowana, w tym samym ciepłym odcieniu różu
Pełnokwiatowość
Duża, pełna, ~60 płatków (26–40+ wg HMF, do 60 wg Austina)
Ułożenie kwiatów
W gronach po kilka kwiatów na pędzie

Zapach

Silny; Old Rose + miód + migdał

3,5–4/5 — Old Rose z nutami miodu i kwiatu migdała — charakterystyczny 'klasyczny' bukiet w stylu Austina.

Odporność na choroby

4 z 5
Czarna plamistośćodporna

4/5 — dobra wobec czarnej plamistości.

Słońce

Pełne słońce

Kolce

Umiarkowane
bez kolcównieliczneumiarkowanelicznebardzo liczne

Przeciętna liczba kolców, typowa dla róż angielskich (English Roses).

Liście

Ciemnozielone, skórzaste, zdrowe — potwierdzone w próbach w Nova Scotia Agricultural College.

Wszystkie cechy w tabeli
Grupa
English Shrub
Hodowca
David C. H. Austin Sr.; David Austin Roses, Wielka Brytania, 1983
Kształt pąka
Okrągły, ciepłoróżowy, pełny
Kwiat rozwinięty
Klasyczna forma czaszowata — cecha charakterystyczna róż angielskich (English Roses); przypomina dawne róże z XIX wieku
Środek
Gęsto upakowana, w tym samym ciepłym odcieniu różu
Kolor
Średni róż / różowy, ciepły, bez żółtych tonów. Stabilny w słońcu.
Pełnokwiatowość
Duża, pełna, ~60 płatków (26–40+ wg HMF, do 60 wg Austina)
Ułożenie kwiatów
W gronach po kilka kwiatów na pędzie
Kwitnienie
Powtarza kwitnienie, obficie
Zapach
3,5–4/5 — Old Rose z nutami miodu i kwiatu migdała — charakterystyczny 'klasyczny' bukiet w stylu Austina
Owoce (szypszynki)
Nie udokumentowano
Pokrój
Szeroki, rozgałęziony, zwarty — klasyczny angielski krzew (English Shrub)
Rozgałęzienie
Doskonałe, od nasady
Pędy
Średniej długości, elastyczne, dobrze utrzymują kwiaty
Kolce
Przeciętna liczba kolców, typowa dla róż angielskich (English Roses).
Wymiary
120–150 × 90–150 cm (4–5 stóp × 3–5 stóp)
Podpora
Nie wymaga podpory
Ulistnienie
Ciemnozielone, skórzaste, zdrowe — potwierdzone w próbach w Nova Scotia Agricultural College
Odporność
4/5 — dobra wobec czarnej plamistości
Warianty odmiany
Kod AUSmary; rodowód Wife of Bath × The Miller (obie odmiany Davida Austina; HMF: 'Some differences of opinion about parentage' — istnieją alternatywne wersje); 2 znane mutacje: Winchester Cathedral (1988, biała) i Redouté (1992, bladoróżowa); nie otrzymała nagrody RHS AGM (wbrew częstemu mitowi)

Schemat barw

Średni róż / różowy, ciepły, pozbawiony żółtych tonów. Stabilny w słońcu.

Sąsiedzi wśród róż

Byliny do sadzenia obok

Sąsiednie róże

Klasyczna rodzina flagowców Austin:

Byliny towarzyszące

Klasyczna angielska rodzina cottage:

lawenda 'Hidcote'kocimiętkaprzywrotnik miękki (Alchemilla)wiesiołek (Oenothera)

Dostępność na świecie

Jedna z najsłynniejszych odmian Austin wszech czasów:

  • 🇬🇧 Wielka Brytania: bardzo wysoka · David Austin
  • 🇺🇸 USA: wysoka · David Austin US
  • 🇪🇺 Europa: wysoka · David Austin EU
  • 🇺🇦 Ukraina: średnia · przez europejskie szkółki

Więcej o odmianie

Owoce (szypszynki)
Nie udokumentowano
Warianty odmiany
Kod AUSmary; rodowód Wife of Bath × The Miller (obie odmiany Davida Austina; HMF: 'Some differences of opinion about parentage' — istnieją alternatywne wersje); 2 znane mutacje: Winchester Cathedral (1988, biała) i Redouté (1992, bladoróżowa); nie otrzymała nagrody RHS AGM (wbrew częstemu mitowi)

Jak uprawiać

Gdzie sadzić: W klasycznych angielskich ogrodach kwiatowych, jako solitera w centralnej kompozycji, w grupie z Graham Thomas (drugim założycielem róż Austina); idealna w zabytkowych ogrodach i kolekcjach.

Klimat: Do −23 °C — RHS H6 (mrozoodporna w całej Wielkiej Brytanii i północnej Europie); na Ukrainie na większości terytorium okrycie niepotrzebne.

Pielęgnacja: Klasyczny angielski krzew (English Shrub) — wiosenne cięcie o jedną trzecią wysokości; usuwanie przekwitłych kwiatów pobudza nowe fale kwitnienia; rutynowa sezonowa ochrona przed czarną plamistością.

O nazwie

Nazwa: Róża nosi imię 'Mary Rose' — flagowego okrętu angielskiego króla Henryka VIII, zbudowanego w 1510 i zatopionego w 1545 w bitwie na Solent przy Portsmouth z flotą francuską. Wydobyta z dna morskiego 11 października 1982 roku, po 437 latach pod wodą — jedno z największych wydarzeń archeologii morskiej XX wieku. Nazwa została wybrana we współpracy z Mary Rose Trust; rok hodowli odmiany zbiegł się z podniesieniem okrętu.

Hodowla: Wyhodowana przez Davida C. H. Austina Sr. (1926–2018) w David Austin Roses (Albrighton, Anglia), zaprezentowana na Chelsea Flower Show w 1983. Kod AUSmary. Rodowód: Wife of Bath × The Miller (obie też odmiany Davida Austina; HMF zaznacza 'Some differences of opinion about parentage' — istnieją alternatywne wersje). 2 znane potomne mutacje: Winchester Cathedral (1988, biała) i Redouté (1992, bladoróżowa) — obie zarejestrowane przez Austina.

Znaczenie: JEDEN Z 3 ZAŁOŻYCIELSKICH RODZICÓW KOMERCYJNEJ SERII ENGLISH ROSES, obok Graham Thomas (AUSmas, żółta) i Wife of Bath (wcześniejszej odmiany, rodzica). Debiut na Chelsea Flower Show w 1983 uznaje się za początek światowej popularności róż angielskich (English Roses). Nagrody RHS AGM nie otrzymała sama Mary Rose (częsty mit!) — formalnie nie figuruje w rejestrze RHS. Oceny w Wielkiej Brytanii są konsekwentnie wysokie. Często mylona z historycznym okrętem Mary Rose oraz z Mary, Queen of Scots (Scotch Rose, XIX wiek). Mutacje Winchester Cathedral i Redouté bywają sprzedawane jako osobne odmiany bez odniesienia do matki.

Najczęstsze pytania o Mary Rose

Czy Mary Rose potrzebuje okrycia na zimę?

Orientacyjna temperatura odmiany wynosi −23 °C (strefa USDA 5b). Zimowanie zależy od warunków. RHS H6; cała Ukraina, na większości terytorium bez okrycia.

Ile razy w sezonie kwitnie Mary Rose?

Powtarza kwitnienie, obficie.

Jak duży rośnie Mary Rose?

Wysokość 120–150 cm, szerokość 90–150 cm.

Jakie choroby atakują Mary Rose?

Ogólna odporność: 4 z 5. Dobra; potwierdzona w próbach w Nova Scotia Agricultural College.

Ile słońca potrzebuje Mary Rose?

Słońce; pełne słońce.

Jak pachnie Mary Rose?

3,5–4/5 — Old Rose z nutami miodu i kwiatu migdała — charakterystyczny 'klasyczny' bukiet w stylu Austina.

Zdjęcia i opinie ogrodników

Mój klimat

Wybierz orientacyjną temperaturę do porównania z danymi odmiany. To nie jest prognoza zimowania ani zalecenie dotyczące okrycia; uwzględnij wiatr, wilgotność i czas trwania mrozów.

Dane dla obwodów są uogólnione. USDA opisuje średnią z rocznych minimów ekstremalnych, a nie prognozę; wartości na liście są zaokrąglone. Sprawdź warunki na swojej działce. Więcej informacji: Róże w klimacie Ukrainy.