O nazwie
Nazwa: „Notturno” to włoski termin muzyczny oznaczający „nokturn” (utwór nocny na fortepian). Odnosi się zarówno do aksamitnie czarnego tonu pąka (ciemność nocy), jak i do dramatycznych nokturnów Chopina: Notturno No. 1, No. 2, No. 20. Włoska tradycja często nazywa róże od form muzycznych (Carmen, Aida, Toscana). Nie mylić z francuskim „Nocturne” (1947) ani z romantycznym widmem „Naturno”.
Hodowla: Wyhodowana przez Vittorio Barniego w domu Rose Barni (Pistoia, Włochy), wiodącym włoskim domu różanym od późnych lat 1880-tych (założonym przez Onelio Barniego). Kod Selbar 0130. Wprowadzona w 1981 roku. Rodzicielstwo: Papa Meilland (HT, Meilland 1963) × nienazwana siewka Barniego. Papa Meilland był dawcą zapachu i ciemnego koloru; Notturno odziedziczyła po niej „klasyczny czerwony” zapach.
Znaczenie: Jedna z najlepszych włoskich klasyków HT lat 1980-tych, co jest rzadkie w świecie zdominowanym przez francuskie (Meilland, Delbard) i niemieckie (Kordes, Tantau) HT. Unikalna cecha: zachowuje kolor w letnim słońcu, podczas gdy większość głębokich czerwieni w upale „blaknie”. Zdrowy, schludny krzew, nietypowy dla HT z lat 1980-tych, które były podatne na mączniaka prawdziwego. Brak większych nagród międzynarodowych (AARS i ADR nie przyznano), ale ceniona przez kolekcjonerów włoskich róż i miłośników near-black. Rodzicielstwo Papa Meilland jest najbardziej wpływową linią głęboko czerwonych odmian HT XX wieku, obok rodzin Mister Lincoln i Norita.