Sahara

Gdzie sadzić: Na ciepłych mieszanych rabatach z pomarańczowymi i złocistymi sąsiadkami; jako akcent w nasadzeniu krajobrazowym; w „pustynnych”, suchych częściach ogrodu; przy kamieniach i żwirze dla ciepłej palety.

Klimat: Ukraina, centrum i południe, bez okrycia (USDA 6b–9b); odporność 5/5 ułatwia pielęgnację.

Pielęgnacja: Minimalna — pełne słońce; nawożenie 1–2 razy w sezonie; przycinanie raz na 2–3 lata sekatorem; dzięki wysokiej odporności nie wymaga zabiegów chemicznych.

Nazwa: „Sahara” — od największej gorącej pustyni świata (Sahara w Afryce Północnej). Poetycka nazwa oddaje ciepłą złoto-miedzianą paletę kwiatu, jak wydmy Sahary o świcie. Typowa dla marketingu Tantau z lat 1990: jasne nazwy geograficzne dla łatwiejszego rozpoznania.

Hodowla: Wyhodowana przez Hans-Jürgena Eversa w Rosen Tantau (Uetersen, Niemcy). Kod TANarasah. Wyhodowana w 1988, komercyjnie wprowadzona w 1996. Evers był jednym z najbardziej wpływowych hodowców Tantau późnego XX wieku, twórcą Santana (1985), Schneewalzer (1987), Sonnenschirm (1988/1993) i innych przełomowych odmian.

Znaczenie: Odporność na choroby 5/5 („bardzo odporna na choroby” według HMF) — kluczowa cecha, dzięki której Sahara nadaje się do ogrodów bez zabiegów chemicznych. Brała udział w Monza Competition 1996, prestiżowym włoskim konkursie róż. Niepowtarzalna paleta „pustynna”: złocistożółte kwiaty z miedzianoczerwonymi zewnętrznymi płatkami — rzadkie przejście barw w klasie krzewów. Dziedzictwo Eversa: razem z Santana i Sonnenschirm Sahara reprezentuje klasyczną linię Tantau z lat 1980–90. To krzew, a nie pnąca — niektóre wtórne katalogi błędnie zaliczają ją do pnących. Brak większych nagród międzynarodowych (ADR, AARS, RHS AGM): Sahara ceniona jest przede wszystkim za odporność i barwę, a nie za wyniki konkursów.