Santana

Gdzie sadzić: Na słupku lub pergoli jako śmiały, pionowy akcent; przy południowej ścianie; jako „ognista kolumna” w ogrodzie; świetnie wygląda samodzielnie dzięki intensywnej barwie.

Klimat: USDA 6b–9b; na Ukrainie wymaga okrycia zimowego na północ od Kijowa, a na południu i w centrum nie potrzebuje go; dobrze znosi letnie upały bez blaknięcia.

Pielęgnacja: Pełne słońce; profilaktyka przeciw czarnej plamistości jest konieczna; nawożenie 2–3 razy w sezonie; wiosną usuwać słabe pędy i zachowywać główne szkieletowe pędy na 3–5 lat.

Nazwa: 'Santana', od amerykańskiego zespołu rockowego Santana (Carlos Santana). Karaibsko-latynoski temperament zespołu oddano w ognistej czerwieni kwiatu. Jedna z nielicznych odmian nazwanych od nowoczesnego zespołu muzycznego, typowy zabieg marketingowy Tantaua z lat 1980-tych, by odmiana była łatwo zapamiętana.

Hodowla: Wyhodowana przez Hansa Jürgena Eversa w Rosen Tantau (Uetersen, Niemcy). Kod TANklesant. Wprowadzona w 1985. Pochodzenie według katalogu Tantaua: Max Graf × siewki R. wichurana, czyli dziedzictwo dzikich linii pnących, co daje wyjątkową siłę wzrostu i mocne pędy.

Znaczenie: Od ponad 40 lat wśród najlepiej sprzedających się odmian Tantaua, rzadka trwałość u czerwonej pnącej. Nie blaknie w słońcu i jest miarą, do której porównuje się nowe czerwone pnącza. Sztywne, mocne pędy czynią ją wzorcem formy słupkowej (pionowej kolumny). Dobrze utrzymuje kształt dzięki wzniesionemu pokrojowi i nie „kładzie się” jak wiele innych pnączy. Krąży w internecie mit „ADR 1985”, który nie jest potwierdzony: odmiany nie ma w oficjalnej liście róż ADR Tantaua, więc należy uważać na źródła, które to twierdzą. Umiarkowana odporność na czarną plamistość (2/5): wymaga umiarkowanej profilaktyki, zwłaszcza w wilgotne sezony.