Uncle Walter

Gdzie sadzić: Jako duży krzew w tle mieszanej rabaty; jako pnąca na murze lub pergoli; jako pionowy czerwony akcent w ogrodzie. Potrzebuje miejsca na wysokość 3–4 m, więc nie nadaje się do małych rabat.

Klimat: USDA 7b. Południowa Ukraina bez okrycia; centrum i północ z obowiązkowym okryciem na zimę; chronić przed wiosennymi przymrozkami.

Pielęgnacja: Pełne słońce; umiarkowana profilaktyka chorób; nawożenie 2–3 razy w sezonie; wiosną usuwać słabe pędy i zachować główny szkielet.

Nazwa: „Uncle Walter” (wuj Walter), od wuja hodowcy, Waltera Johnstona, hodowcy róż i powiernika (Trustee) rodzinnej firmy McGredy, gdy Sam McGredy IV był młody. Osobista dedykacja rodzinna, typowa dla stylu McGredy, który często nazywał róże od krewnych i przyjaciół.

Hodowla: Wyhodowana przez Samuela Darragh McGredy IV. Kod MACon. Wyhodowana w 1959, wprowadzona w Wielkiej Brytanii w latach 1962–1963. Pochodzenie: „Detroiter” (Kordes 1952) × „Heidelberg” (pnąca floribunda Kordesa, 1959). McGredy IV był czwartym pokoleniem legendarnej dynastii hodowców założonej przez Sama McGredy I w Portadown (Irlandia Północna) w 1817 roku. McGredy IV przeniósł rodzinną firmę do Nowej Zelandii w 1972 roku.

Znaczenie: Kultowa odmiana McGredy z lat 1960. Rzadka potrójna klasyfikacja HT/Climber/Shrub jest nietypowa w katalogu róż; rzeczywista wysokość to 150–425 cm (w praktyce krzew lub pnąca). Nieblaknięcie na słońcu to rzadka cecha u klasycznych czerwonych hybryd herbatnich. Skórzaste, brązowozielone ulistnienie z wyraźnymi żyłkami to ozdobny bonus. Rodzinna dedykacja dla wuja Waltera Johnstona to część osobistej historii rodziny McGredy. Nie udokumentowano poważnych nagród międzynarodowych (AARS/ADR/RNRS/Belfast/RHS AGM); hipoteza AARS wymieniona w pierwotnym opisie nie została potwierdzona. Marketingowy opis „intensywnie pachnąca” to mit; HMF podaje „brak do słabego zapachu”. Uncle Walter ceniona jest przede wszystkim za kolor, pokrój i historię rodzinną, a nie za nagrody konkursowe czy zapach.