O nazwie
Nazwa: „Tuscany”, od włoskiego regionu Toskania, ponieważ ciemnopurpurowy kolor przypominał jedwabne tkaniny z renesansowej Toskanii. „Superb” dodała szkółka Rivers, by odróżnić ulepszoną wersję od starszej „Old Velvet Rose”. Poetycka nazwa łącząca różę z włoskim renesansem.
Hodowla: Wyhodowana przez Thomas Rivers & Son Ltd (Sawbridgeworth, Wielka Brytania). Wprowadzona przed 1837 rokiem. Pochodzenie: siewka lub pąkowa mutacja „Tuscany” (Old Velvet Rose, przed 1812) × nieznany ojciec. Nie mylić z wcześniejszą „Tuscany” (Old Velvet Rose, przed 1500 rokiem, być może z XV wieku).
Znaczenie: „aksamitna róża” Szekspira: „Tuscany” (starsza wersja, od której pochodzi Superb) rosła już w ogrodzie Williama Lawsona w 1597 roku („A New Orchard and Garden”) i uważa się ją za prawdopodobną „aksamitną różę”, którą Szekspir opisuje w „Henryku IV”. Tuscany Superb to ulepszona wersja tej dawnej róży, co czyni ją „żywym oknem” do ogrodu elżbietańskiego z XVI wieku. Nagroda RHS Award of Garden Merit. Jedna z najciemniejszych odmian historycznych, w cieniu aksamitnie czarna, ze złotymi pręcikami. Silny klasyczny zapach „starej róży”, ten sam, z którego wytwarza się olejek różany. Prawie bezkolcowa, rzadkość u gallic. USDA 4b: róże Gallica mają „genetyczny środek przeciwmrozowy”. Twierdzenie o wpisie do WFRS Old Rose Hall of Fame to MIT powtarzany w wtórnych katalogach: wpisu Tuscany Superb nie ma na liście, która obejmuje Rosa gallica officinalis, Charles de Mills, Rosa Mundi itd. Częste błędne przypisanie to „Mawson 1837”; prawdziwym hodowcą jest Thomas Rivers, a nie Mawson.