Penelope

Gdzie sadzić: W angielskich ogrodach wiejskich; wyjątkowo — w zacienionych zakątkach (rzadkość u róż); jako żywopłot lub niska półpnąca na ogrodzeniu; jesienny akcent dzięki ozdobnym pomarańczowo-koralowym owocom.

Klimat: Cała Ukraina bez okrycia (USDA 5b–10b); dobrze znosi letnie upały, suszę i słabe gleby.

Pielęgnacja: Pełne słońce lub półcień; minimum zabiegów — toleruje trudne warunki; nawozić 1–2 razy w sezonie; wiosną skracać o 1/4 (Hybrid Musks nie lubią mocnego cięcia); jesienią nie usuwaj owoców — zdobią krzew.

Nazwa: „Penelope” — od Penelopy, żony Odyseusza z Odysei Homera. Symbol wierności i mądrej cierpliwości: czekała 20 lat na powrót męża spod Troi, odprawiając 108 zalotników. Pemberton lubił literackie imiona z mitologii antycznej i Biblii: Penelope, Cornelia, Felicia, Daphne (greckie); Moonlight, Vanity (angielskie klasyki).

Hodowla: Wyhodowana przez wielebnego Josepha Hardwicka Pembertona (1852–1926), anglikańskiego duchownego z Havering-atte-Bower (Essex, Wielka Brytania). Wprowadzona w 1924 roku. Pochodzenie: 'Ophelia' (HT, Paul 1912) × nienazwany siewka z linii 'Trier' (Lambert 1904) — przodka klasy Hybrid Musks. Wraz z siostrą Florence i pomocnikami Johnem i Ann Bentall Pemberton wyhodował między 1913 a 1926 rokiem około 24 nazwane odmiany.

Znaczenie: Jedna z 3 najlepszych odmian Pembertona (obok Pax 1918, Prosperity 1919, Cornelia 1925, Felicia 1928). Nagroda RHS Award of Garden Merit — praktyczne brytyjskie uznanie. Jej nietypowa tolerancja lekkiego cienia — rzadkość u róż, typowa dla Hybrid Musks. Trójetapowa zmiana barwy na krzewie (kremowo-morelowa – muszlowo-różowa – niemal biała) to szczególna cecha. Ozdobne pomarańczowo-koralowe owoce jesienią — rzadka dodatkowa wartość ozdobna. Wzorcowa klasyczna róża do angielskich ogrodów wiejskich; obecna w kolekcjach Mottisfont Abbey, Sissinghurst i RHS Wisley.