Robin Hood

Gdzie sadzić: W angielskich ogrodach wiejskich, w zacienionych zakątkach (rzadkość u róż); jako akcent „fontanny” dzięki pięknemu pokrojowi; jesienny akcent dzięki ozdobnym cynorrodonom; w „literackich” zakątkach — hołd dla angielskich legend.

Klimat: Cała Ukraina bez okrycia (USDA 5b–9b); dobrze znosi letni upał, suszę i ubogie gleby.

Pielęgnacja: Pełne słońce lub lekki półcień; minimalna pielęgnacja; nawożenie 1–2 razy w sezonie; przycinanie o ¼ wiosną (hybrydy muszkatowe — Hybrid Musks — nie lubią silnego cięcia); nie usuwać jesienią cynorrodonów, bo są ozdobą.

Nazwa: 'Robin Hood' — od Robin Hooda, legendarnego angielskiego łucznika i „bohatera-banity” z Sherwood. Symbol angielskiego folkloru, buntu i sprawiedliwości społecznej (według legendy zabierał bogatym i dawał biednym). Pemberton lubił literackie i mitologiczne nazwy: Penelope (Odyseja), Cornelia (rzymska matrona), Felicia (łac.), Pax („pokój”), Robin Hood (angielski folklor), Daphne (mitologia grecka).

Hodowla: Wyhodowana przez wielebnego Josepha Hardwicka Pembertona (1852–1926) w Havering-atte-Bower (Essex, Wielka Brytania). Wprowadzona w 1927 roku. Pemberton zmarł w 1926 roku — Robin Hood została wprowadzona pośmiertnie przez jego sekretarkę Florence Bennett i asystenta J.A. Bentalla, którzy kontynuowali pracę Pembertona. Rodzicielstwo: nienazwana siewka × 'Miss Edith Cavell' (Floribunda/Polyantha).

Znaczenie: Jedna z najlepszych odmian Pembertona — obok Pax (1918), Penelope (1924), Prosperity (1919), Felicia (1928) i Cornelia (1925), wszystkie już w katalogu. Charakterystyczny kwiat z białym „okiem” — rzadkość wśród hybryd muszkatowych (Hybrid Musks). Ozdobne czerwone cynorrodony jesienią — dodatkowa dekoracja. Toleruje lekki półcień — typowe dla hybryd muszkatowych; dobry wybór do zacienionych miejsc. Jedna z ostatnich odmian wyhodowanych przez Pembertona — pośmiertne dziedzictwo „ojca klasy hybryd muszkatowych”. Klasyk w katalogach Petera Bealesa, Trevora White'a i Davida Austina.