Róża PortlandMoreau-Robert, 1860Liliowe i fioletowe

Comte de Chambord

Moreau-Robert; Anjou; przodek („ojciec”) odmiany Gertrude Jekyll Austin; 165 lat w uprawie.

Portland Roses · Damask Perpetual

Profil odmiany

Kwitnienie

Powtarza falami

Powtarza kwitnienie – pierwsze silne fale późną wiosną / wczesnym latem, potem pojedyncze kwiaty i mniejsze fale aż do późnej jesieni; najlepiej kwitnie w chłodną pogodę. Miesiące są orientacyjne, dla klimatu Ukrainy.

Spuścizna

Rodzic Gertrude Jekyll

Przodek nowoczesnych róż Austin z grupy Portland

Mrozoodporność zimowa

−32 °C

Strefa USDA 4b–8b. Cała Ukraina bez ograniczeń, nawet Karpaty bez okrycia na zimę.

Porównaj orientacyjne temperatury

Wymiary krzewu

90–150 × 60–120 cm

Pokrój: Zwarty i wyprostowany, gęsto ulistniony – liście sięgają tuż pod kwiat (klasyczna cecha róż Portland)
Wymiary: 90–150 cm wysokości × 60–120 cm szerokości
Podpora: Podpora niepotrzebna.
Pędy: Mocne; dobrze utrzymują duże, pełne kwiaty
Rozgałęzienie: Dobre; krzew ma zaokrąglony kształt

Kwiat

9–11 cm

Kształt pąka: Okrągła, kulista, ciemnoliliowa
Kwiat rozwinięty: Ćwiartkowy, rozetowy, rozwierający się płasko; średnica 9–11 cm; często z zielonym oczkiem w środku (typowe dla róż Portland)
Środek: Gęsty, ćwiartkowy środek z wyraźnym „guzikowatym oczkiem”
Pełnokwiatowość: Bardzo pełny, 41–60 płatków
Ułożenie kwiatów: Kwiaty pojedyncze lub w małych gronach; typowe dla róż Portland – „liście sięgają tuż pod kwiat”

Zapach

Silny

Bardzo silny, klasyczny damasceński – słodki, z nutami starej róży, cytrusów i miodu. Jedna z najbardziej pachnących długowiecznych odmian.

Odporność na choroby

4 z 5

Mączniak prawdziwyodporna

Bardzo dobra jak na odmianę z 1860 roku; odporność na mączniaka prawdziwego – znakomita; na czarną plamistość – umiarkowana.

Słońce

6 godz.

Co najmniej 6 godzin; najlepiej kwitnie w chłodną pogodę.

Kolce

Umiarkowane

bez kolcównieliczneumiarkowanelicznebardzo liczne

Umiarkowana do średniej liczba („kolczaste pędy”).

Liście

Matowa zieleń, dość szorstka – typowa dla róż Portland.

Wszystkie cechy w tabeli

Grupa: Róża Portland
Hodowca: Moreau-Robert, 1860
Kształt pąka: Okrągła, kulista, ciemnoliliowa
Kwiat rozwinięty: Ćwiartkowy, rozetowy, rozwierający się płasko; średnica 9–11 cm; często z zielonym oczkiem w środku (typowe dla róż Portland)
Środek: Gęsty, ćwiartkowy środek z wyraźnym „guzikowatym oczkiem”
Kolor: Ciepły, bogaty róż z liliowo-magentowym odcieniem; przekwitając, łagodnieje do lilioworóżowego
Pełnokwiatowość: Bardzo pełny, 41–60 płatków
Ułożenie kwiatów: Kwiaty pojedyncze lub w małych gronach; typowe dla róż Portland – „liście sięgają tuż pod kwiat”
Kwitnienie: Powtarza kwitnienie – pierwsze silne fale późną wiosną / wczesnym latem, potem pojedyncze kwiaty i mniejsze fale aż do późnej jesieni; najlepiej kwitnie w chłodną pogodę
Zapach: Bardzo silny, klasyczny damasceński – słodki, z nutami starej róży, cytrusów i miodu. Jedna z najbardziej pachnących długowiecznych odmian
Owoce (szypszynki): Tworzy umiarkowaną liczbę szypszyn
Pokrój: Zwarty i wyprostowany, gęsto ulistniony – liście sięgają tuż pod kwiat (klasyczna cecha róż Portland)
Rozgałęzienie: Dobre; krzew ma zaokrąglony kształt
Pędy: Mocne; dobrze utrzymują duże, pełne kwiaty
Kolce: Umiarkowana do średniej liczba („kolczaste pędy”).
Wymiary: 90–150 cm wysokości × 60–120 cm szerokości
Podpora: Podpora niepotrzebna.
Ulistnienie: Matowa zieleń, dość szorstka – typowa dla róż Portland
Odporność: Bardzo dobra jak na odmianę z 1860 roku; odporność na mączniaka prawdziwego – znakomita; na czarną plamistość – umiarkowana
Warianty odmiany: PYTANIE TOŻSAMOŚCI: większość współczesnych badaczy uważa, że odmiana sprzedawana komercyjnie to w rzeczywistości Madame Boll (Boll, 1859), a nie oryginalna Moreau-Robert 1860. HMF prowadzi nawet dwie strony: 'Comte de Chambord' i 'Comte de Chambord — in commerce'. Przedstawiamy to otwarcie jako kwestię nomenklatury.

Schemat barw

Ciepły, bogaty róż z liliowo-magentowym odcieniem; w miarę przekwitania staje się łagodniejszym lilioworóżowym

Sąsiedzi wśród róż

Charles de Millsintensywnie fioletowy

Gertrude Jekylljaskraworóżowy

Mary Roseciepły różowy

Icebergczysto biały · kontrast

Byliny do sadzenia obok

Lawenda 'Munstead'lawendowy

Kocimiętka 'Walker's Low'błękitny

Stachys byzantinasrebrzysty

Geranium × magnificumróżowy

Sąsiednie róże

Dawne odmiany oraz potomstwo Comte de Chambord, które odziedziczyło jego zapach i formę:

Charles de Mills Gertrude Jekyll Mary Rose Iceberg

Byliny towarzyszące

Klasyczny angielsko-francuski styl wiejskiego ogrodu — lawenda jako partner nr 1 (historycznie pasujący do 1860 roku):

lawenda 'Munstead'kocimiętka 'Walker's Low'Stachys byzantinaGeranium × magnificum

Dostępność na świecie

Klasyk dawnych odmian — rzadszy, ale dobrze reprezentowany:

🇬🇧 Europa: David Austin · Peter Beales · Roseraie Ducher · Trevor White
🇺🇸 USA: Heirloom · Rogue Valley · High Country Roses
🇯🇵 Azja: importerzy Austin
🇺🇦 Ukraina: Dolyna Roz · Pitomnik.kiev.ua

Więcej o odmianie

Owoce (szypszynki): Tworzy umiarkowaną liczbę szypszyn
Warianty odmiany: PYTANIE TOŻSAMOŚCI: większość współczesnych badaczy uważa, że odmiana sprzedawana komercyjnie to w rzeczywistości Madame Boll (Boll, 1859), a nie oryginalna Moreau-Robert 1860. HMF prowadzi nawet dwie strony: 'Comte de Chambord' i 'Comte de Chambord — in commerce'. Przedstawiamy to otwarcie jako kwestię nomenklatury.

Jak uprawiać

Gdzie sadzić: Historyczne ogrody różane, ogrody klasztorne, obwódki z bukszpanu, przód mieszanej rabaty w stylu cottage (angielsko-francuskiej); ze względu na intensywny zapach – przy ścieżkach lub oknach.

Klimat: Do −32 °C – zalecana przez szwedzkie towarzystwo róż nawet dla północnej Szwecji. Dla Ukrainy – bez ograniczeń.

Pielęgnacja: Minimalna – stara róża Portland jest naturalnie odporna. Przycinać tylko ze względów sanitarnych po pierwszej fali; formowanie nie jest potrzebne. Regularne nawożenie dla powtarzania kwitnienia.

O nazwie

Nazwa: Od Henri d'Artois, hrabiego Chambord (1820–1883) – wnuka króla Karola X z dynastii Burbonów, legitymistycznego pretendenta do francuskiego tronu i ostatniego przedstawiciela starszej linii Burbonów. W 1830 roku, gdy był małym dzieckiem, legitymiści ogłosili go ‘Henrykiem V’ – królem, który nigdy nie panował. Mieszkał na emigracji na zamku Frohsdorf (Austria) aż do śmierci. Nazwanie róży jego imieniem w 1860 roku było politycznym gestem Moreau-Robert na rzecz restauracji monarchii. Wyhodowana przez Moreau-Robert (firma powstała po połączeniu Jean Robert i Marie Moreau-Robert) w Angers, Francja, 1860. Pochodzenie: prawdopodobnie Baronne Prévost × Duchess of Portland (nie do końca udokumentowane – typowe dla lat 1860-tych). Należy do grupy Portland Roses (róż Portland) – rzadkiej kategorii historycznej, która powstała, gdy 2. księżna Portland przywiozła z Włoch tajemniczą purpurową różę kwitnącą wielokrotnie. Francuscy hodowcy stworzyli około 150 róż Portland między 1810-tymi a 1860-tymi; Comte de Chambord to jedna z najlepszych, które przetrwały.

Znaczenie: Jedna z najlepszych róż Portland XIX wieku, która przetrwała do dziś – punkt odniesienia wśród starych róż ogrodowych. Wyjątkowe połączenie: zapach damasceński + powtarzanie kwitnienia + zwarty pokrój + wyjątkowa mrozoodporność (USDA 4b). David Austin użył Comte de Chambord jako rośliny ojcowskiej dla swoich przełomowych odmian – Gertrude Jekyll, The Countryman, Wenlock – więc ślad tej róży można znaleźć w co drugiej nowoczesnej angielskiej odmianie. 165 lat w uprawie bez przerwy. NIE jest w WFRS Old Rose Hall of Fame (powszechny mit): lista Old Rose HoF ma tylko 5 odmian – Cécile Brünner, Gloire de Dijon, Gruss an Teplitz, Old Blush, Souvenir de la Malmaison. Comte de Chambord ma ogromne znaczenie historyczne i hodowlane, ale formalnie nie został wprowadzony do HoF.

Najczęstsze pytania o Comte de Chambord

Czy Comte de Chambord potrzebuje okrycia na zimę?

Orientacyjna temperatura odmiany wynosi −32 °C (strefa USDA 4b–8b). Zimowanie zależy od warunków. Cała Ukraina bez ograniczeń, nawet Karpaty bez okrycia na zimę.

Ile razy w sezonie kwitnie Comte de Chambord?

Powtarza kwitnienie – pierwsze silne fale późną wiosną / wczesnym latem, potem pojedyncze kwiaty i mniejsze fale aż do późnej jesieni; najlepiej kwitnie w chłodną pogodę.

Jak duży rośnie Comte de Chambord?

Wysokość 90–150 cm, szerokość 60–120 cm.

Jakie choroby atakują Comte de Chambord?

Ogólna odporność: 4 z 5. Bardzo dobra jak na odmianę z 1860 roku; odporność na mączniaka prawdziwego znakomita.

Ile słońca potrzebuje Comte de Chambord?

Słońce; co najmniej 6 godzin; najlepiej kwitnie w chłodną pogodę.

Jak pachnie Comte de Chambord?