Przejdź do treści

Ophelia, zbliżenie kwiatu

Zdjęcie: Laitche, Public domain

Wróć do katalogu

Róża wielkokwiatowa (Hybrid Tea, hybryda herbatnia); historyczny klasyk1912Różowe

Ophelia

Jedna z najbardziej znanych róż wielkokwiatowych z początku XX wieku; wzorcowa forma róży wielkokwiatowej, która ukształtowała wygląd wszystkich późniejszych odmian; założycielka linii 'Ophelia': Madame Butterfly 1918, Lady Sylvia 1926, Golden Ophelia; nazwana od bohaterki Szekspira; delikatna łososiowo-różowa, chętnie ścinana jako kwiat cięty w latach 1910–1930.

Przodkini całej linii „Ophelia” (Madame Butterfly, Lady Sylvia, Golden Ophelia) · wzorzec formy HT w XX wieku

Profil odmiany Zdjęcia od ogrodników

Profil odmiany

Kwitnienie

Powtarza kwitnienie

Powtarza kwitnienie od czerwca do października. Miesiące są orientacyjne, dla klimatu Ukrainy.

Dziedzictwo

Matka linii „Ophelia”

Paul 1912 · wzorcowa forma HT

Mrozoodporność zimowa

−26 °C

Strefa USDA 5b–9a. Większość Ukrainy z okryciem na zimę.

Porównaj orientacyjne temperatury

Wymiary krzewu

80–130 × 45–60 cm

Pokrój: Wzniesiony, krzaczasty; typowa hybryda herbatnia z początku XX wieku
Wymiary: 80–130 cm wysokości × 45–60 cm szerokości; średnio wysoka hybryda herbatnia
Podpora: Niepotrzebna; stoi samodzielnie
Pędy: Prosty, z wyraźnymi dawnymi kolcami
Rozgałęzienie: Dobrze rozgałęziony, z średnio mocnymi pędami

Kwiat

8–10 cm

Kształt pąka: Wydłużony, elegancki, łososiowo-różowy z żółtawą nasadą
Kwiat rozwinięty: Wzorcowa forma róży wielkokwiatowej z ostrym, wysokim środkiem; wzorzec dla wszystkich późniejszych róż wielkokwiatowych XX wieku
Środek: Gęsto wypełniony, rozwija się powoli; po pełnym rozwinięciu kremowożółte pręciki
Pełnokwiatowość: Około 28 płatków, idealna dla formy hybrydy herbatniej
Ułożenie kwiatów: Przeważnie pojedynczo lub w małych skupieniach; typowa hybryda herbatnia, idealna do cięcia

Zapach

Silny; klasyczna herbata z miodem

Silny, klasyczny zapach herbaty z miodowymi nutami; charakterystyczny zapach herbaciany i podstawa zapachu wszystkich późniejszych róż z linii Ophelia.

Odporność na choroby

3 z 5

Umiarkowana, 3/5: typowa dla hybryd herbatnich z początku XX wieku; wymaga profilaktyki przeciw czarnej plamistości i mączniakowi prawdziwemu. Mrozoodporność USDA 5b–9a: większość Ukrainy z lekkim okryciem na zimę.

Słońce

Słońce i półcień

Poranne słońce zachowuje różowy odcień.

Kolce

Umiarkowane

bez kolcównieliczneumiarkowanelicznebardzo liczne

Przeciętna liczba kolców, typowa dla hybryd herbatnich z początku XX wieku.

Liście

Matowo zielone, nie błyszczące; typowe dla hybryd herbatnich z około 1910 roku (w przeciwieństwie do współczesnych, lśniących).

Wszystkie cechy w tabeli

Grupa: Róża wielkokwiatowa (Hybrid Tea, hybryda herbatnia); historyczny klasyk
Hodowca: Wielka Brytania, 1912
Kształt pąka: Wydłużony, elegancki, łososiowo-różowy z żółtawą nasadą
Kwiat rozwinięty: Wzorcowa forma róży wielkokwiatowej z ostrym, wysokim środkiem; wzorzec dla wszystkich późniejszych róż wielkokwiatowych XX wieku
Środek: Gęsto wypełniony, rozwija się powoli; po pełnym rozwinięciu kremowożółte pręciki
Kolor: Delikatna łososiowo-różowa, z żółtawą nasadą płatków i jaśniejszymi brzegami; w upale prawie biała, o pastelowym charakterze. Klasyczna paleta edwardiańska z około 1910 roku
Pełnokwiatowość: Około 28 płatków, idealna dla formy hybrydy herbatniej
Ułożenie kwiatów: Przeważnie pojedynczo lub w małych skupieniach; typowa hybryda herbatnia, idealna do cięcia
Kwitnienie: Powtarza kwitnienie od czerwca do października
Zapach: Silny, klasyczny zapach herbaty z miodowymi nutami; charakterystyczny zapach herbaciany i podstawa zapachu wszystkich późniejszych róż z linii Ophelia
Owoce (szypszynki): Brak danych; ścinać, by pobudzić powtarzanie kwitnienia
Pokrój: Wzniesiony, krzaczasty; typowa hybryda herbatnia z początku XX wieku
Rozgałęzienie: Dobrze rozgałęziony, z średnio mocnymi pędami
Pędy: Prosty, z wyraźnymi dawnymi kolcami
Kolce: Przeciętna liczba kolców, typowa dla hybryd herbatnich z początku XX wieku.
Wymiary: 80–130 cm wysokości × 45–60 cm szerokości; średnio wysoka hybryda herbatnia
Podpora: Niepotrzebna; stoi samodzielnie
Ulistnienie: Matowo zielone, nie błyszczące; typowe dla hybryd herbatnich z około 1910 roku (w przeciwieństwie do współczesnych, lśniących)
Odporność: Umiarkowana, 3/5: typowa dla hybryd herbatnich z początku XX wieku; wymaga profilaktyki przeciw czarnej plamistości i mączniakowi prawdziwemu. Mrozoodporność USDA 5b–9a: większość Ukrainy z lekkim okryciem na zimę
Warianty odmiany: Brak kodu rejestracyjnego (odmiana starsza niż system ARS). Identyfikator HelpMeFind 2.4561. Wprowadzona przez William Paul & Son, Waltham Cross (Anglia), 1912. Pochodzenie: siewka 'Antoine Rivoire' (HT, Pernet-Ducher 1895). Liczne mutacje: Madame Butterfly 1918 (różowa), Lady Sylvia 1926 (ciepło różowa), Golden Ophelia 1918 (żółta), White Ophelia, Climbing Ophelia i dziesiątki innych

Schemat barw

Delikatna łososiowo-różowa, z żółtawą nasadą płatków i jaśniejszymi brzegami; w upale prawie biała, o pastelowym charakterze. Klasyczna paleta edwardiańska z około 1910 roku

Sąsiedzi wśród róż

Old Blushdelikatny róż

New Dawnperłowo-różowy

Olivia Rose Austindelikatny róż

Munstead Woodciemnomalinowy · kontrast

Byliny do sadzenia obok

Lawendalawendowy

Przywrotnik (Alchemilla)limonkowozielony

Stachyssrebrzysty

Kocimiętka (Nepeta)niebieski

Sąsiedzi róży

Historyczne klasyki i potomkinie linii Ophelia — grupa „genealogiczna”:

Old Blush New Dawn Olivia Rose Austin Munstead Wood

Byliny towarzyszące

Klasyczna paleta wiejskiego ogrodu w stylu edwardiańskim:

lawendaprzywrotnik (Alchemilla)stachyskocimiętka (Nepeta)

Dostępność na świecie

Historyczna klasyka, segment kolekcjonerski:

🇬🇧 Wielka Brytania: wysoka · Peter Beales, David Austin Heritage
🇪🇺 Europa: wysoka · Loubert, Schultheis
🇺🇸 USA: umiarkowana · segment róż dawnych
🇺🇦 Ukraina: rzadka · ogrody botaniczne i kolekcje

Więcej o odmianie

Owoce (szypszynki): Brak danych; ścinać, by pobudzić powtarzanie kwitnienia
Warianty odmiany: Brak kodu rejestracyjnego (odmiana starsza niż system ARS). Identyfikator HelpMeFind 2.4561. Wprowadzona przez William Paul & Son, Waltham Cross (Anglia), 1912. Pochodzenie: siewka 'Antoine Rivoire' (HT, Pernet-Ducher 1895). Liczne mutacje: Madame Butterfly 1918 (różowa), Lady Sylvia 1926 (ciepło różowa), Golden Ophelia 1918 (żółta), White Ophelia, Climbing Ophelia i dziesiątki innych

Jak uprawiać

Gdzie sadzić: W historycznych nasadzeniach w stylu edwardiańskich ogródków wiejskich; jako róża „pamiątkowa” z XX wieku w ogrodzie; idealna wśród innych klasycznych hybryd herbatnich i dawnych róż ogrodowych (Old Garden Roses); unikalny żywy przykład dziedziczenia odmianowego: powstanie „linii Ophelia” obok Madame Butterfly i Lady Sylvia.

Klimat: Większość Ukrainy z lekkim okryciem na zimę (USDA 5b–9a, do −26 °C); w upale barwa staje się prawie biała, dlatego zaleca się poranne słońce i wieczorny cień, by zachować różowy odcień.

Pielęgnacja: Pełne słońce lub lekki półcień; stanowisko przewiewne; potrzebna profilaktyka chorób (typowa dla hybryd herbatnich z około 1910 roku); nawozić 2–3 razy w sezonie; wiosną przycinać o jedną trzecią; ścinać na bukiety do domu, bo klasyczna forma jest idealna do klasycznych kompozycji.

O nazwie

Nazwa: 'Ophelia', od Ofelii, bohaterki tragedii Szekspira 'Hamlet'. W epoce wiktoriańskiej i edwardiańskiej modne było nadawanie róż imion bohaterek Szekspira: miękki, zmienny różowy kwiat kojarzono z czułością i tragicznym pięknem bohaterki, która oszalała z miłości i utonęła wśród kwiatów. Inne róże 'szekspirowskie': Juliet, Desdemona, Hermione, Titania.

Hodowla: Nieznany francuski hodowca (wyhodowana we Francji przed 1912). Wprowadzona przez William Paul & Son (Waltham Cross, Anglia), jedną z najważniejszych brytyjskich szkółek róż XIX i XX wieku. Wprowadzona w 1912. Pochodzenie: siewka 'Antoine Rivoire' (HT, Pernet-Ducher 1895). Brak kodu rejestracyjnego (odmiana jest starsza niż system ARS).

Znaczenie: Założycielka całej linii Ophelia: Madame Butterfly (1918), różowa mutacja pąkowa; Lady Sylvia (1926), ciepło różowa mutacja; Golden Ophelia (1918), żółta; White Ophelia, Climbing Ophelia i dziesiątki innych potomków i mutacji. Jest wzorcem wzorcowej formy hybrydy herbatniej z początku XX wieku, modelem kwiatu o wysokim środku, który ukształtował wygląd wszystkich późniejszych róż wielkokwiatowych. Chętnie ścinana jako kwiat cięty w latach 1910–1930, była podstawą mody na edwardiańskie ogrody kwiatowe. Dziś to odmiana kolekcjonerska i ważny historyczny punkt odniesienia w ogrodzie. NIE znajduje się w WFRS Old Rose Hall of Fame (to częsty mit): lista Old Rose HoF obejmuje tylko 5 odmian: Cécile Brünner, Gloire de Dijon, Gruss an Teplitz, Old Blush, Souvenir de la Malmaison. 'Ophelia' jest bardzo ważna w hodowli, ale formalnie nie została wpisana do Hall of Fame.

Najczęstsze pytania o Ophelia

Czy Ophelia potrzebuje okrycia na zimę?

Orientacyjna temperatura odmiany wynosi −26 °C (strefa USDA 5b–9a). Zimowanie zależy od warunków. Większość Ukrainy z okryciem na zimę.

Ile razy w sezonie kwitnie Ophelia?

Powtarza kwitnienie od czerwca do października.

Jak duży rośnie Ophelia?

Wysokość 80–130 cm, szerokość 45–60 cm.

Jakie choroby atakują Ophelia?

Ogólna odporność: 3 z 5. Umiarkowana; typowa dla róż wielkokwiatowych z początku XX wieku; wymaga profilaktyki chorób.

Ile słońca potrzebuje Ophelia?

Słońce i półcień; poranne słońce zachowuje różowy odcień.

Jak pachnie Ophelia?

Silny, klasyczny zapach herbaty z miodowymi nutami; charakterystyczny zapach herbaciany i podstawa zapachu wszystkich późniejszych róż z linii Ophelia.

Zdjęcia i opinie ogrodników