Rosa Mundi

Gdzie sadzić: Historyczne ogrody kwiatowe, ogrody klasztorne, romantyczne strefy wiejskie; jako „gwiazda” rabaty; w ogrodach kuchennych lub aptecznych (kontynuując tradycję Provins); dobrze wygląda w dużych ceramicznych donicach; w ogrodach dziecięcych — każdy kwiat jest niepowtarzalny, z własnym wzorem pręg.

Klimat: Cała Ukraina bez okrycia (USDA 4–8); idealna do regionów zimnych; mało wymagająca co do gleby.

Pielęgnacja: Minimalna — stare galiki są z natury wytrzymałe. Przycinać tylko ze względów sanitarnych po kwitnieniu (raz!); usuwać odrosty z korzeni; okrycie niepotrzebne.

Nazwa: 'Rosa mundi' — łac. „róża świata”. Według legendy nazwana od Rosamund (Rosamonde) Clifford (ok. 1140–1176), kochanki króla Anglii Henryka II, „pięknej Rosamund” (Fair Rosamund). Sama nazwa prawdopodobnie nawiązuje do epitetu Maryi Dziewicy „rosa mundi”. Związek z tragicznym romansem średniowiecznej Anglii.

Hodowla: Spontaniczny sport R. gallica officinalis — mutacja, która powstała w naturze bez udziału człowieka. Udokumentowana od 1581 roku, wspomniana przez Brunfelsa (1532) — jedna z najstarszych udokumentowanych pręgowanych odmian róż w Europie. Hodowca jest nieznany — to znalezisko natury, utrzymywane w uprawie od ponad 5 wieków. Czasem kwiaty na jednym krzewie „wracają” do czystego różu — powrót do formy rodzicielskiej Officinalis (zjawisko normalne dla sportów).

Znaczenie: WFRS Old Rose Hall of Fame 2009 — światowe uznanie wśród starych róż. RHS Award of Garden Merit. Jedna z najstarszych pręgowanych odmian — przodkini wszystkich róż „pręgowanych” (Variegata di Bologna, Honorine de Brabant i inne pręgowane róże burbońskie (Bourbon-striped), które pojawiły się ponad 200 lat później). Symbol średniowiecznej Anglii — wzmiankowana w tekstach historycznych od XII wieku. Każdy kwiat jest niepowtarzalny — wzór pręg się nie powtarza, jak płatek śniegu.