Over de naam
Naam: ‘Old Blush’ — Engels ‘old blush’: ‘old’ verwijst naar de oorsprong van de variëteit, ‘blush’ naar haar parelmoerachtige zilverachtig roze. ‘Parsons' Pink China’ is vernoemd naar meneer Parsons, een Brit die de variëteit in 1793 in de handel bracht. Vele historische synoniemen: ‘Common Monthly’ (omdat hij ‘maandelijks’ bloeit), ‘Old Pink Daily’, ‘Pallida’, ‘Rosa × odorata ‘Pallida’’.
Veredeling: Een onbekende Chinese veredelaar; ~1000 jaar in China geteeld. In 1751 door Peter Osbeck uit Canton naar Europa gebracht; in 1752 in Zweden genoteerd en in 1759 in Engeland. Afgeleid van Rosa chinensis (de Chinese geteelde vorm). Commercieel geïntroduceerd in Groot-Brittannië door meneer Parsons in 1793.
Betekenis: Een van de belangrijkste rozen in de geschiedenis van de veredeling, de basis van de moderne rozen. Old Blush is een van de ‘Four Stud Chinas’ (4 Chinese rozen die de doorbloei naar Europa brachten). Vóór 1751 bloeiden Europese rozen slechts 1 keer per seizoen. Hij leidde tot de klassen Bourbon, Noisette en Hybrid Perpetual, en verder tot moderne tuinrozen (Hybrid Tea, Floribunda, Shrub). WFRS Old Rose Hall of Fame 1988: een van de eerste vier rozen die werden gekozen voor de Old Rose Hall of Fame van de World Federation of Rose Societies bij de oprichting. Hij heeft waarschijnlijk de inspiratie gegeven voor Thomas Moores lied ‘The Last Rose of Summer’ (1805), een van de bekendste Ierse balladen. Zonder Old Blush zouden er geen moderne rozen zijn.








