O nazwie
Nazwa: „Elina” — poetyczne żeńskie imię bez konkretnej dedykacji. Synonim „Peaudouce” (francuskie peau douce = „miękka skóra”) jest używany w Wielkiej Brytanii i we Francji jako nazwa handlowa, opisująca łagodny kremowy ton płatków, miękki jak jedwabista skóra. Typowa strategia marketingowa Dicksona: dwie nazwy dla różnych rynków.
Hodowla: Wyhodowana przez Patricka Dicksona (rodzina Dicksonów, Irlandia Północna). Kod DICjana. Wyhodowana w 1983 roku, wprowadzona w Wielkiej Brytanii w 1984 roku. Pochodzenie: „Nana Mouskouri” (Dickson 1975, biała floribunda) × „Lolita” (Kordes 1972, morelowa hybryda herbaciana). Dickson Roses to jedna z najstarszych brytyjskich firm hodowlanych, założona w 1836 roku; jej założyciel to Alexander Dickson I.
Znaczenie: WFRS HALL OF FAME 2006 — oficjalnie potwierdzone. Jedna z najodporniejszych hybryd herbacianych, zwłaszcza na czarną plamistość i mączniaka prawdziwego — najwyższa jakość dla ogrodów bez chemicznych zabiegów. Ciemnozielone, gęste, błyszczące, BARDZO ZDROWE liście — typowa genetyka Dicksona. Nie blaknie do bieli w upał — rzadka cecha wśród żółtych hybryd herbacianych. Dwie nazwy międzynarodowe: Elina (większość krajów) i Peaudouce (Wielka Brytania i Francja). Dziedzictwo Dickson Roses od 1836 roku łączy odmianę z 190-letnią dynastią. Kwiaty 15 cm w klasycznej formie hybrydy herbacianej czynią ją dużym kwiatem wśród żółtych hybryd herbacianych.








