Honey Dijon

Waar planten: ‘vintage’-borders, potten in de buurt van zitplaatsen, thematische ‘bruine’ groepen met Hot Cocoa en Guinness; gewaardeerd in bruidsbloemen om zijn zeldzame kleur, en goed in boeketten; mooi in avondlicht, waar de mosterdtint ‘gloeit’.

Klimaat: Tot −20 °C — in Oekraïne met matige afdekking in de noordelijke streken; in het zuiden is geen afdekking nodig.

Verzorging: Klassieke Grandiflora — in het voorjaar met ⅓ inkorten; uitgebloeide bloemen verwijderen stimuleert nieuwe golven; gebruikelijke seizoensgebonden ziektepreventie.

Naam: ‘Honey Dijon’ — Engels voor ‘honingmosterd uit Dijon’. De naam is een eerbetoon aan de Franse Dijonmosterdsaus met zijn karakteristieke honinggouden kleur. Het ras is precies bekend om zijn unieke ‘honing-mosterd’-kleur, die zeldzaam is bij tuinrozen.

Veredeling: BELANGRIJKE VERDUIDELIJKING: uit de code WEKsproulses zou men kunnen afleiden dat Tom Carruth (Weeks Roses) de veredelaar is, maar in feite is de veredelaar James A. Sproul, VS (een particuliere amateurveredelaar); Weeks Roses is alleen de distributeur en introducent. Gekweekt rond 2003, met commerciële introductie in 2005. Octrooi US PP17,822 (19.06.2007), Australisch octrooi AU3679P (2008). Sproul’s eerste grote commerciële succes. Afstamming: ‘Stainless Steel’™ (Tom Carruth, 1991, een lavendelgrijze theehybride) × ‘Singin’ in the Rain’ (McGredy 1991, een zalmabrikoze floribunda, AARS 1995).

Betekenis: Honey Dijon is populair in bruidsbloemen: een zeldzame ‘vintage’-kleur die goed combineert met crème-, poeder- en zilveren arrangementen. Onder de ‘bruine’ rassen hoort het, samen met Hot Cocoa (Carruth 2003, AARS 2003), Cappuccino (Tantau Evers 2005) en Guinness (Nederland, ~2011), tot een nieuwe commerciële categorie van rozen voor ongewone boeketten in de jaren 2000. Het is een voorbeeld van hoe particuliere veredelaars rassen met een unieke marktniche kunnen creëren, en concurreren met de grote huizen.