O nazwie
Nazwa: 'Reine des Violettes' = „Królowa fiołków”. Za unikatową fioletowo-liliową barwę, rzadką wśród róż (większość „purpurowych” odmian to właściwie liliowe lub lawendowe). Poetycka francuska nazwa z tradycji starych róż ogrodowych XIX wieku. Synonim 'Queen of the Violets' w katalogach anglojęzycznych.
Hodowla: Wyhodowana przez Mille-Mallet (Francja) w 1860 roku. Rodzicielstwo: siewka 'Pius IX' (Vibert, 1849) — Pius IX był papieżem (1846–1878). Klasyfikacja: hybryda remontantna (Hybrid Perpetual) — jedna z wiodących grup starych róż XIX wieku (poprzedniczek współczesnych róż wielkokwiatowych). Wpis zastąpił 'Red Piano' w katalogu: Red Piano okazała się synonimem marketingowym Piano (TAN01360, Tantau, 2007), duplikatem istniejącego wpisu Piano.
Znaczenie: Jedna z najbardziej pachnących starych róż ogrodowych — klasyczny bogaty zapach damasceński, który ukształtował całą współczesną perfumerię różaną. Legendarna odmiana, obowiązkowa w każdej kolekcji starych róż — polecana przez większość towarzystw Old Garden Roses (Heritage Rose Foundation). Wyjątkowa mrozoodporność USDA 4–9 — idealna dla całej Ukrainy bez okrycia, rzadkość wśród starych róż ogrodowych. Blaknięcie (tzw. 'Pewter') od fioletu do liliowego / szaro-różowego to cecha wyróżniająca, ceniona przez florystów do bukietów w stylu „vintage”. 165 lat legendarnego statusu — jedna z nielicznych odmian XIX wieku, która pozostaje popularna dziś. NIE znajduje się w WFRS Old Rose Hall of Fame (lista Old Rose HoF ma tylko 5 odmian: Cécile Brünner, Gloire de Dijon, Gruss an Teplitz, Old Blush, Souvenir de la Malmaison) — częsty mit w wtórnych katalogach.








